Bu adam sizce gerçekten boşanmak mı istiyor yoksa blöf mü yapıyor?

İşin şöyle bir boyutu var. Bana karşı çok cömerttir, hiçbir şeyime karışmaz, şiddet bilmez, sevdiğinden de eminim. Bazen dünyanın en iyi insanı. Bazen kafası gidiyor. Yalnız kalmak istiyor. Bunalıma giriyor. Tedaviyi reddediyor. Boşanmak istese dava açardı herhalde. Ben de çocuğumu babasız büyütmek istemiyorum. Oğlumuza karşı çok iyidir

Haklısınız

İnşallah

Evi terk etti arayamıyor da

İş yerimiz bir tesis. Yani yatak odaları falan var. Ben hiç yüz vermiyorum. Çocuğuma, işime odaklandım. Keyfimiz de fena sayılmaz. Etrafımızdaki herkes onun durumunun farkında. Hiçbir bahane bulamadı. Çocuğu getirir misin diye aradı bugün. Onu da ben yapacağım yani asla kendini yormuyor. İşim var getiremem dedim kapattım

Maalesef

Ödü kopuyor beni kaybetmekten bunu biliyorum. Ama asla iyi davranmıyor. Sürekli benimle yarış halinde.

Tedavi olsun istiyorum. Bir evladımız var. Ne yapacağımı bilmiyorum artık

Ben çok yoruldum. O kadar yorucu bir insan ki. Kendi işime mi koşayım, evime, çocuğuma mı bakayım, onun işine mi koşayım şaşırdım artık. Adam özür dilemeyi bile bilmiyor.

Şundan eminim. Ben bugün dava açsam gelip yalvaracak. İnanılmaz derecede kaybetme korkusu yaşıyor. Ama yapacaklarından da geri kalmıyor

Senden soğudum davayı açacağım diyeli 2 hafta oldu. Onun açmasını bekleyeceğim bir süre

Mantıklı aslında. Ya avukat paraları da uçmuş durumda. O açsın diye bekliyorum

Avukat mısın

Eşim için akıl sağlığı raporu talep edebilir miyim mahkemede

Açarsam öyle açacağım. Madem tedaviyi reddediyor. Bunu hak etti