Eşim beni kadın bir iş arkadaşı ile tanıştırdı. Çok yakınlar, kıskanmam normal değil mi?

Aynı durumu yaşasam ne yapardım diye düşünüp yazacağım. Öncelikle benim gözümün önünde bu kadar samimi davranıyorsa eşimin o kıza meyili art niyeti yoktur. Çünkü art niyetli insan kendini öyle bir ortamda dizginler zira bu kadarı aptallıktır. Böyle bir ihtimali eşinin gözüne sokmak istemez diye düşünüyorum.
Benim tavrım ise kadınla eşimden daha samimi bir iletişim kurmak olurdu. Kadına yakın olup eşimle muhabbet etmesine mani olurdum. Eşime de asla kıskandığımı belli etmezdim. Çünkü adamın aklında yoksa bile şimdi diyecek ki yaa ben bu kıza kardeşçe yaklaştım samimiyet gösterdim ama o bana ya abi deyip başka gözle bakıyorsa. (Ve adamın aklına kadına düşürmüş olursun yok yere) kıskanmak iyi güzel hoş da adamı darlarsan elinden kaçar. Yapacağı varsa her türlü yapar. Sinsi olacaksın karda yürüyüp izini belli etmeyeceksin. Olmadık zamanlarda küçük sürprizlerle eşini ziyaret et ortamın nabzını yokla. Kızla da iletişimi koparma. Gözünün önünde olmaları daha iyi. Biraz sabırlı ol. Kıza vereceğin mesaj şu olmalı. “Ben kocamı seviyorum kocam da beni. Bu ilişkide sana yer yok. Sana kocamı yedirtmem”

Benimde eşimin öyle bi iş arkadaşı vardı , kız çok kafa biriydi, hani böyle bi erkek erkeğe sohbet havasında, gülme krizine kadar giden konuşma tarzları vardı kendi aralarında, goy goy vs. Ben daha dinleyici bi insanımdır , o yüzden sohbetin genelde dışında kalıyordum. Tuhaf hissettiriyo bu olay insana kendini. Ama bir aradayız , arkadaşız vs, bi oldu iki oldu üç oldu. Dedim sen hayırdır? Bana da aynı işte biz sadece arkadaşız, art niyet gütme , şöyle olmaz böyle kardeşim gibi. Neyse gel zaman git zaman daha az görüştükleri dönemlerde oldu. Olayların genel çerçevesi biz evlenmeden önceki süreçte oldu sonra evlendik. İlk yılımızdaydı sanırım. Önceki gün kızla kahve içmişiz, annemler kahvaltıya gelecekler diye bu muhabbet döndürdük biz. Sabah eşimi annemleri alsın diye , eve yolladım. 5 dk mesafe , neyse bu kızda yarım saat mesafede merkez dışında oturuyo. Benimki bunu arayıp kahvaltıya sende gelmicek miydin diyo. Oda mırın kırın, benim eş bunu ailemle birlikteyken almaya gidiyor, ben her şey hazır sofrada bi saat onları bekliyorum. Git gel uzun sürüyor çünkü yol. orada damarıma basıldı 😅 şimdi gelelim kahvaltı bitip, herkes gittikten sonra ne olduğuna.

aldım karşıma;

Dedim; ben kimim? Karımsın dedi. Peki dedim. Ben neden sizin hizmetlinizmiş gibi, senle sevgiline kahvaltı hazırlayıp beklemiş gibi hissediyorum dedim . Evlenmeden önce ikimizde tanıma şansın oldu, ben seni kendime mecbur etmedim, şu anda da etmiyorum. Karın olarak yanında başkasını görmek istiyorsan, mutluluklar. Ben bunu devam ettiremem. Şu an gidip boşanabiliriz, zorluk çıkarmam. Tek istediğim netlik vs diye konuştum.

sonuç olarak o gün itibari ile, o ve sonrasında tanışacağı tüm kadınlarla mesafeli olan eş kişisi geldi, samimi ve cana yakın mizaçlı biri olduğu için insanlarla çok hızlı kaynaşıp anlaşıyor ; 80-90 yaşında biri bile olabilir ya da çocuk. Ama bu mizaç/mesafe sınırı konusu da sorun oluyordu. Ben gösterdim o anladı ve bitti.

Geçmiş olsun benimde eşim kısa kol giydirmez senin eşin gibi benim eşimde ilgisiz ve şuna emin ol seni aldatıyor şimdi bu konuyu geçelim bn katil olacak kadar kıskanç biriyimdr ama bunun çözümü bu değil sakın eşinle laf dalaşına girme hep sessiz ol ama kontrolü elden bırakma kendi güzelliğinin farkına var ve eşinin en zayıf noktasını öğren canını en çok ne yakar hangi söz kalbini kırar mesela örnek vereyim benim eşim bana tartstgmzda isteseydim birsürü güzel kız vardı hayatımda onlarla evlnrdim der bzn bende hep şey derim senin güzellik anlayışın belli oluyor eski hayatında olanlara bakınca inan dış görünüşün beş para etmiyor ama işte seviyorum naqalim kaderim bu diyince ben zoruna gidiyor 😂😂👌🏻