Babamı sevemiyorum?

Küçükken babamı çok seviyordum hatta o kadar seviyordum ki onun sevmediği hiçbir şey yapmıyordum kendimi onun yaşam şekline göre törpülüyordum ama ne yaparsam yapayım bir an sinirlenince kemerle dövmeler yoruluncaya kadar dövmeler ağıza alınmayacak küfürler hakaretler sen bacım olacaksınlar vb bir sürü hakarete maruz kalıyordum o kadar onur kırıcı olurdu ki dövme nedenleri çok enteresandı bir kere beş TL fazla harcadım diye beni çok fena dövdü beş TL kadar değerim yoktu ben büyüdüm o da yaşlandı üniversite okuyorum şimdi ama gitmemi istemedi ben onu dinlemeyip gittim hiçbir şekilde maddi destekte bulunmadı çok zorlandım ama benim kararımdı arkasında durmalıydım ve herşeye rağmen durdum çok kötü hastalandı temel ihtiyaçlarını karşılamayacak halde herşeyi ile ilgileniyoruz ama hala bile dilinden bir şey eksilmiş değil sinirlenince yine bacım olmak ötesine gecemiyorum elbisesini giydiriyorum bakımını yapıyorum altını değiştiriyorum yerini seriyorum ama gram sevgi ve hoşgörü yok bana karşı beklemiyorum da artık böyle kabul ettim ama artık bunları yoğun hissedince ona iyilik yapmak istemiyorum merhamet edemiyorum nefret ediyorum ondan sevemiyorum ama yine de ona yansıtmaya onu kırmamaya çalışıyorum bu mücadele beni çok yoruyor iç dünyamla savaşmak artık ne yapacağımı bilmiyorum önerilerinizi merak ediyorum..