Babamı sevemiyorum?

Buraya sırf biraz olsun rahatlamak adına yazıyorum ve bir şeyler duymak. Babamı sevemiyorum kabullenemiyorum belki ona saygı göstermediğim içindir bilemiyorum. Önceden belki annemden bile daha çok babama değer verirdim çok üzülür kabullenemezdim ama her gün kavga çıkarır moralimizi alt üst ederdi. Çocukluğumu en güzel zamanlarımı elimden aldı diyebilirim. Bu yüzden onunla ne kadar konuşsamda kalbimden silinip gitmişti. Eskisine nazaran daha sakin bilmiyorum belki yaşımız büyüdüğü için kaybetme korkusundandır kimbilir şu an erkek kardeşime çok çok farklı davranıyor bundan rahatsız değilim kardeşimin iyiliğini isterim. Sadece insan isterse her şeyi yapabilirmiş onu gördüm. 25 yaşıma gireceğim onun sevmediği ve istemediği şeyleri yapmadım hiç ama bende bir yetişkin sayılırım herşeyime karışıyor çizme giymemi istemiyor bir gün biraz büyük küpe taktım şey kadınları gibi takmışsın saçımı boyatmıştım önceden onu da ayrı eleştirdi her şeyime karışıyor, anlayacağınız ve bu sinirimi bozuyor bende bir şeyin farkındayım düşünebiliyorum. Geçenlerde iş mevzusu hakkında konuşurken ben rahatsızdım o yüzden evdeyim bana çalışmak istemiyorsan git yat köşende falan dedi ben çalışmak isteyen biriyim hiçte gocunmadım hayatım boyunca beni tahrik ediyor sinirlerimi bozuyor. Ondan hiç sevgi görmedim zaten en büyük korkumda babam gibi biriyle evlenmek olmuştur. Belki bu yüzden sevgiyi korunmayı çok istedim bilemiyorum. İyi bir eş seçmek istiyorum ve çocuğuma asla öyle davranmamak. Ona saygım yok anlayacağınız ve sevmiyorum