Arkadaşlar çok yalnızım kurtulamıyorum da uzun süredir?

En son aşkı 21 yaşımda vardı ilkti galiba sondu da bir daha da hayatımda bir şey olmadı 27 oldu yaşım hala çocuk gibiyim

maalesef

Yüklenmek değil çok sıkılıyorum keşke biri olsa ama yok

O kadar zor bir şey ki bu söylediğin ama umut ettiriyor hayat işte

Uzun zamandır güzel bir sürpriz yok

27 ama yakında 28 :((

Keşke ama değil :)) kışın çiçek açmadığı gibi her yaşın da mevsimi farklı

28 demeyeyim Çünkü son 1 yıldır donmuş gibi bir hayatım var 27 deyim hala zaten. Hayatım uzaktan çok iyi konforlu başarılı görünen içindense zorlama oldurulmuş ve kendi içimde kaybolmuş birinin hayatı gibi öyle ki sanki bir anda biri beni bu ana bu zamana bu yaşta koymuş sanki bundan öncesinde bir hayatım yokmuş gibi hissediyorum

Başarım da eskiye göre düştü ama kendimi tükettiğimin yeni farkına varıyorum kendimi kullanmışım aslında ben. Şimdi de bozulan bir eşya gibi ne yapacağımı bilemiyorum.

Zaten çocukluğumda da böyleydi 2 kez bunalıma girdim şimdi değilim ama yine yakınım sanki ruhumun kıyılarına gidiyorum ara ara uğradığım bir yer gibi. hep böyle olacak olmasını düşününce de keşke hemen ölsem bitse her şey diye düşünüyorum o huzuru düşünüyorum her şey bitmiş ne ben ne başka bir şey yok sadece huzur

Bitene kadar mecburuz beklemeye de keşke arada güzel şeyler de olsa ya da düşünmeye fırsat kalmasa yoksa acı çekmeye alışılmıyor

Asosyal değilim istediğim kişiyle konuşurum ama çok rahat olamıyorum sadece. mesafeli ve nezakete uygun davranırım. Hayatta çok şeyi buluyoruz da samimiyeti bulmak çok zor

Tanışacak yeni insan da yok çevremde

Hayır metropol doğma büyüme hep