Bana bir yol gösterir misiniz?

Sürekli hak etmediğim şeyleri yaşıyorum. En büyük köstek olan ailem. 3. çocuğum, En yakını benden 10 yaş büyük, diğeri 12.

İlkokuldan beri derslerde başarı için çabaladım. İstemeyerek az çalışarak lise sınavında Türkiyede 50 bin sıralamanın içine girdim. Liseyi kazandıktan sonra ne eğitimimle ne benimle kimse ilgilenmedi. 14 yaşından beri kendi başıma yaşamaya başladım ve her şey için kendim çabalayıp savaş verdim. Hiç kimse bana ne yol gösterdi ne yardımcı oldu, tam tersi engel oldu. Hata yaptığımda, not için dayak bile yedim. Ama başardığımda hiç kimse konuyu bile açmadı. Lisede alanımı bile kendim seçemedim, sayısal alanı seçtirdiler. Düşündüğüm bir meslek olmadan Üni sınavına çalıştım. Dersaneyi kötü seçtiğimi farkettim. O sene hayatım battı. Çok kötü eğitimi vardı ve nedeni sorulduğunda öğrencileri bastırıyorlardı, hatta dersane hocasından şiddet de gördüm sayılır, herkesin ortasında tartaklandım uyduruk bir bahaneyle. Eve gidip toparlanıp dinlenmeye çalıştığımda ailemden çalışmıyorum diye azar işitiyordum. Okula gittiğimde istemediğim bir sınıftaydım ve arkadaşlarımın stresini çekiyordum. Tekrar dersaneye gidiyordum, eve vs. 1 senem böyle geçti. Aileme anlattığımda hep dişini sık sabret dediler. İlk sınavda kendi düzeyime göre çok kötü bir puan elde ettim. Her şeye rağmen vazgeçmedim. 2. oturuma 1 ay kala kendimi kütüphaneye kapattım. Ailem bu kadar zorlama dedi. 2. oturumda 2 katı civarında bir sonuç elde ettim. Etrafımdakiler, benden bu kadar beklemediklerini söylediler. Mezuna kalmak istedim. Aklımda birkaç seçenek arasından belirlediğim bir meslek vardı. Yeterli puan alamayınca, istemediğim şehre, istemediğim bölümü tercih etmeye zorlandım. Hatta her şeyden sonra, tercih süresi bitene kadar kavga ettim, abimle ve babamla. Neredeyse abimle bunun yüzünden dövüşecektim. Çünkü iş kurma planları varmış. Üniversiteye gittim, sene sonunda tekrar sınava girdim, benzer bir puan aldım. Burslu olarak özel üniversiteye girdim, her şeyimle çabalayıp ailemi ikna edebildikten sonra tabi. Ailem, kötü not olursa bursun kesileceğini söyledi. Devlet okuluna geçiş yapmak zorunda kaldım. Sonra Devlet okulunda bu bölümü değiştirmek istediğimi söyledim, karşı çıktılar. Şu an, benzer bölümler ve seçenekler arasından seçtiğim bir bölümün, 4. sınıf son dönemindeyim. 26 yaşındayım, şu anda hayatımda hiçbir şey kalmadı, her şeyimi kaybettim. Hiçbir arkadaşım kalmadı, kendime ait bir hayatım kalmadı, ne ruh sağlığım, ne kendime saygım, ne özgüvenim. Köle gibi yaşayıp başkasının başıma açtığı dertlerle uğraşmaktan hiçbir şeyim kalmadı. Başka bir ailenin böyle potansiyeli olan bir çocuğu olsa, desteklemek için her şeyden vazgeçerler diye tahmin ediyorum. Ama ben ne zaman bu konuda kendi düşüncemi söylesem, tercihimi yapmaya çalışsam, küçümseniyorum, yönlendiriliyorum, sonra kötü sonuçla mücadeleyi tek başıma veriyorum. Peki ben neden çocukluğumdan beri ailemle böyle imtihan ediliyorum? Ve başarı elde etmeme rağmen ceza çekiyorum? Lütfen bana bir yol gösterin