Ev işlerini yapmıyorum diye eşim benden boşanıyor. Erkekler bunlar için mi evleniyor?

Ikimizde çalışıyoruz. Cocuk yok. Evlendigimiz ilk günden beri eşimi ev islerine bir sekilde dahil ediyorum. Aciktim diyor bende aciktim gel bir seyler hazirlayalim falan diyorum. Temizlikte dahil etmeye calisiyorum. Zaten disarda yoruluyorum evdeki isleri tek basima yapamam.

Bazen cok yorgunum bu seferlik sen yapsan diyor. Inan bende yorgunum, hic halim yok ama yapmamiz lazim diyorum, karnımızı doyurmamiz gerek diyorum. Hasta falanda zorlamiyorum elbette ama birkac defa sen yapsan cumlesine tamam desem hep kullanacak bunu ve işler bana kalacak sadece. Bende bunu istemiyorum. Evlenmeden once kendisiyle konustum bunlari o zaman yapariz ederiz diyordu. Bazen kendi yemek falan yapmak istemedigi zaman haliyle bende girismiyorum o girismeden. Disardan söyleyelim diyerek işi kurtarmaya calistigi da cok oluyor.

Son zamanlarda yapmamaya başladı. Gel beraber yapalim dedigim yapmiyorum falan dedi. O zaman bende yapmiyorum dedim. Yapmazsan yapma. Diger çalışan kadinlar senin gibi mi yapiyor, aslanlar gibi disarda da çalışıyor, evinin hanimi da oluyor dedi. Bende o onlarin s*lakligi dedim. Bir sen akillisin yani. Senin bu akilli tavirlarina son veriyorum bosanmak istiyorum dedi. Tamam olur, kendine belli ki kole ariyorsun. O dedigin kadinlardan istiyorsun hem eve para getiren, hem ev hanimi olan, her işi kendi yapan. Sen erkek olarak hicbir ise yaramadan kosede oturmak istiyorsun belli ki dedim. Evet oyle istiyorum, ben deger gormek istiyorum beni kullanan birini degil dedi. Kendisini ev islerine dahil etmemi, bana destek olmasini istememi kullanmak olarak algiliyormus meger. Diger erkeklerin hepsi kadinlari kullaniyor o zaman bu mantıkla. Bu konusmadan sonra birbirimizde konusmuyoruz. Kendine ya yemek soyluyor ya da gidip bir seyler hazirliyor, camasirini falan kendi yıkıyor. (bunlari da sayemde öğrendi. Makine calistirmayi bile bilmiyordu. Benim ogrettiklerimle bana artistlik tasliyor simdi) haftasonu kendi evime gecmeyi düşünüyorum.

Sunu gordum ki erkeklerin hayati paylaşmak, eş olarak birbirine destek olmak gibi bir zihniyetleri yok. Evliligi de hayati kadina yıkmak olarak görüyor çoğu.

Şurda yükümü hafifletsin diye istedigim seyler, hemde gun boyu zaten eve gelene kadar birbirimizi göremiyoruz, bu tarz seylerle vakit gecirmemize de olanak saglayan bu işler meger cok zoruna gidiyormus eşimin. Sonuc olarak ayrılıyoruz.

Benimle ilgili tek derdi ve olumsuzlugu bu yani. Karakterim, huyum suyum, anlaşamazlik degil. Surda iki işin ucundan tutuyor diye tüm bunlar. Ne diyeyim yolu acik olsun bundan sonra.

Bende şu hayattan bir kere gelip geçiyorum herkes gibi. Kendime vakit ayırmaya, her işe tek başıma kosturmama hakkini kendimde görüyorum. Insan insana destek olmak için var. Eşler birbirine destek olsun diye var. Yük yuklemek icin degil. Tum yukleri sirtlanmayi da bugune kadar reddettim, hala da reddediyorum.