Nişanlım ne ev işlerine elini atıyor, ne de benim çalışmayışıma izin veriyor? Nişani atmalı mıyım?

Ben calisiyorum. Gorucu olarak biriyle tanıştım. 6 ay gorustuk sonra Nisan yaptık bu yaz evleneceğiz. Ama beni rahatsiz eden iki nokta var.

Ev isleri yapar misin bende calisiyorum diyor cok anlamam ama denerim vs diyor. Denemeyecegi bile cok belli.

Belki ilerde işi bırakırım, cocuklarin yaninda olmak istiyorum diyorum.(tam olarak boyle olmasa da agzini aramak icin sordum) Bunu anliyorum ama geçim zor hadi gecimi gectim cocuklarin meslegi olan, calisan bir annesi olmasin mi, seninle gurur duymasin mi falan diyor. Yani calismama fikrim bile onu rahatsiz ediyor. Bir cocuk annesiyle her zaman gurur duyar zaten.

E ben calisip eve para getireceksem, her isi ben yapacaksam, ev isleri yemek, cocuklar her sey benim ustumde olacaksa onun vasfi ne? O ne işe yarayacak. Bostan korkulugu gibi salonun ortasinda duracak mi? Niye evleniyorum o zaman? Hayat yoldasi olmayacaksak niye evleniyorum bunu sorgulamaya basladim.

Ben kendime evlat mi ediniyorum? hem cebine parasini koyacagim, hem karnina yemegini. Cocuk yetistirir gibi camasirini yika, ütüsünü yap, ustune calis bir de harclik ver. Ben kendime, biz turk kadinlari kendimize es mi aliyoruz yoksa yaşi kimlikte 30-35 yazan ama gercekte 5 yasinda olan erkek cocuklari mi?