Niye boyle oluyor anlamiyorum?

Estağfurullah. Bizde Âlem içinde bir Adem' iz. Cürmümüz kâinatta bir kum zerresi bile değil aslında. Kendime bunu derim hep. " Sen kimsin " Atmosferden bile görünmez iken Bu Âlem de aslında bir hiç' im aslında.

Bende kalender bir insanım ve sakinliği severim. Belli ki sizin de fıtratınız böyle. İnsanlar arasından bir insan olmak aslında. İnanın böylesi daha güzel. Elbetteki insanın bir yareni olmalı. Yareni yok ise en azından hasbihâl edeceği bir dostu olmalı.

Her kişiden dost olmaz. Nasılsın demekle de dost olunmaz. Kişi nasılsın deyip te senin derdinde dertlenmiyorsa o kişi bilesin ki ikiyüzlü birisidir. O vakit dostum yok diye de üzülme. Gönle söz tesir etmeyen kişi ile muhabbet olmaz. Boş lakırtı sadece oda da yankı yapar kaybolur gider.

Bir de şu var. İnsan durduk yere çevresine mesafe koymaz, duvar örmez. İnsan çevresinden zarar gördüğü sürece duvarlar örer. Ne kadar yıpranırsa işte o duvarlar da o kadar yüksek olur ve hayata bir çizgi çizersin. Belki de sende ki durum da budur. Kim bilir.

Ama hayata ve çevrene duvarlar örerken kendine bir pencere bırak. Oradan güneşi gör. Bu seni hayata tutacak tek ışıktır. Tümüyle duvarlar örme ama kimseye de kolay kolay güvenme.

Maalesef öyle. Kendime artık hep şunu soruyorum ama hep karşılıksız aslında.

" Ben bu çağın insanı değilim ya da yanlış bir zamanda yaşıyorum. "

İlişkiler maalesef görsellik üzerine kuruluyor ve Emek harcamadan karşılık bekleniliyor. Artık öyle bir hâle geldik ki en küçük bir anlaşmazlıkta " olursa olur olmazsa sen kendi yoluna bende kendi yoluma, işine gelirse "

Bu hâle nasıl gelebildim anlamıyorum 🤔🤔🤔

"gelebildik" demek istedim. Şu otomatik klavye neden düzgün yazdıklarımı düzeltir anlamıyorum 🤔🤔🤔 Doğru kelimeyi bile yazmama izin vermiyor ☺️

Dedikleriniz de çok haklısınız 👍

Bizler karşımızdaki insanı kırmamak için kelimeler seçerken bir de mahcubiyet duygusu yaşıyoruz. Ama karşımızda ki insan evladı maalesef sana sarf ettiği sözlerde acımıyor. Ve hissiyat duygusu bile olmuyor bu insanlarda.

Bu durumla ben de çok karşılaştım. Maalesef karşımızda ki insanı kendimiz gibi görüyoruz. İnsan denen bir canız. İlla ki Aldanırız...

Bu tamamen karşınızda ki insanın Narsist, bencil ve aşağılık kompleksi olan bir insan karakteri.

İnsanlar ağızlarından çıkan sözlerin tesirinin bir ok gibi yaralıyacağını umursamazlar. Ama duymak istemedikleri sözü duyduklarında kibirleri kabarır. Acaba bana bu sözleri neden söyledi diye bile düşünmezler. O yüzden kendilerini hep haklı görmek isterler. İtiraz edilmesin, biat edilsin isterler.

Maalesef Hayat tecrübesi böyle bir şey. Düşmeden, yıkılmadan, hasar görmeden dâhi kaybetmeden kazanımlar sağlayamıyoruz. Yani Tecrübe kazanamıyoruz, hayatı öğreniyoruz.

Bizler üzenler aslında birer çürük elma gibi hayatımızdan çıkıyorlar. Evet giderken zarar veriyorlar ama daha fazlasını vermeden gidiyorlar.

Belki birgün inşallah ilahi kader vakti esir eder de doğru insanlarla karşılaşırız.

Bu hayat yeri bir imtihan yeri. Kusur bu hayat değil. Kusurun tâ kendisi bi-zâtihi insanlar ve çevremiz.

Elbetteki yürüdüğümüz yol bizi bir menzile götürecektir. Yolun kusuru olmaz. Ayağımıza taş değdi diye, diken battı diye yola kusur bulamayız. Sorun beraber yürüdüklerimiz. Aslında yanyana yürüsekte aynı menzilde yürümüyoruz dâhi yolda değiliz ama bunu sonradan fark ediyoruz.

Ben mütedeyyin bir insanım. Gâmsız biri değilim lâkin başıma gelenler içinde tefekkür etmesini bilirim. Bilirim ki her zorlukta bir güzellik saklıdır.

Bu hayatta düşmeden kazanamazsın. Hz Yusuf gibi Kuyuya düşmeden Mısır Azizi olamazdı. Hz Eyyûp gibi hasta olmadan şifa bulamazdi dâhi evlatlarına kavuşamazdı. Hz Yunus gibi sabretmese idi Kurtulamazdı.

Ben hakiâtlere böyle bakarım. İçimde yaşadıklarımdan dolayı fırtılalar kopsa da her daim tebessüm ederim. Çünkü imtihan eden bellidir beni. Sonra derim kendime "neden şikayet edeyim ki"

Elbetteki Gâyb-ı Allah bilir. Kendilerini hakkıyla sakınanlar mutlaka mûkâfâtı da bol olacaktır diye ümit ediyorum ve Allah'tan da niyaz ediyorum.

Çünkü bazı sebepler bizim elimizde değil. Değiştiremeyiz ve gücümüz de yetmez.

Doğru insan çıkar ya da çıkmaz bilemeyiz Amma bir kere yere düşmüşüz o yüzden bize hâlden anlayan gerek. Bu işler Nasılsın demekle olmuyor maalesef. Gönle tesir etmiyorsa, gönülden sormuyorsa, dertlenmiyorsa Derdi sen değilsin demektir. İkiyüzlülükten başkaca bir şey değil.

Kıymet veren insan Nasılsın dediğinde seninle dertleniyorsa, yüreği burkuluyorsa o kişi senin kalbinin aynasıdır demektir.

Lafı çok fazla uzattım kusuruma bakma. Rabb'im Bizleri, birbirimizden anlayan, hâlden anlayan, güvenilir ve sadâkâtli insanlarla karşılaştırsın ve dâhi hakkınızda da hayırlısı olsun inşallah.

Estağfurullah. İnsan kendini ne kader sâde ve gösterişsiz görür ise o kadar riyâdan ve kibirden de uzak olur.

Bir gönlü yıkan, Kâbeyi yıkmış gibidir. Ama onların Kâbesi maalesef mal, mülk, makâm, enaniyet, gösteriş, şan ve şöhret olmuş. Açıkçası acınası durumdalar. Etrafında kininsanlar bile sahte aslında. Paraları, şöhretleri olduğu sürece nefes alabiliyorlar. Sanıyorlar ki bugünün sahibi bizleriz. Ama bu işin yarını da var.

Allah insana dert vermeye görsün. İnan bir daha iflah olamaz. Allah rahmet eylesin Depremde iyilerde göçtü kötüler de göçtü gitti. Sağ kalanlar ortada. Rabb'im geride kalanlara da sîhhat ve selâmet versin inşallah.

Demek o ki; o kadar parası olanın malı mülkü gitti, çoğunun sağlığı, kiminin işi gücü, kiminin evladı, kiminin de gençliği. Bana hiç bir şey olmaz deyenler 43 saniyede hayatı değişti. Bu temsili iyi olmuş demek için demiyorum sadece yarınımızın bir garantisi yok demek istiyorum.

O yüzden ne diye birbirinizin kalbini kırıyoruz. Kime üstünlük taslıyoruz. Bugün varız yarın yokuz. Neden bu bencillik.

Ama işte bazıları bunları idrâk etmekte zorlanıyor demiyorum, idrâk etmek istemiyorlar.

O yüzden böyleleri için hazin ve elem verici bir son bekleyiş var. Bugün sağlığım yerinde, gücüm kuvvetin yerinde, param yanımda deyenler inan bana Sonbaharda ki hazan yaprakları gibi kuruyup kara kışı yaşayacaklar.

Sadece bu süreçte sabretmek gerekli. Neden İlahi adalet yerine gelmiyor diye şikayet etmemek gerekir. Kınayan kişi, kınadığını yaşamadıkça ölmeyecek...

Sen yinede İnsanlar arasından bir insan ol. Hiç kimseye kendimizi ispat etmeye gerek yok.

Gül 🌹 her zaman güzel bir çiçektir. Kendini kanıtlamaya ihtiyacı yok. Bülbül' ün sesi de öyle değil midir. Kainata hakikâtı şakırdar.

Sıkılmadan okuduğunuz için sevindim. Sorulara denk gelir istem naçizane içimizden gelenleri yazıya dökeriz inşallah.

Bir sıfatımız yok ki mahrum bırakalım. Tevafûk edende hasbihâl ederiz inşallah.