Cenaze evlerinde hizmet bekleyen, ikram begenmeyenler hakkında ne düşünüyorsunuz?

Çocukken olanlar haricinde ilk defa yakınlarımdan bir kayıp verdim. İnsan inanamıyor. Çocukluğum, Türkiye'ye geldiğimde ilk uğradığım kapım, her telefonumda mutluluktan ağlayan dedem artık yok. Bir kaç ay sonrasında ailecek yanına gitmek için hazırlık yaparken, apar topar yetişmeye çalıştım son kez görebilmek için. Ne kadar zormuş.

Acım bir yandan, günlerdir suren uykusuzluğum bir yandan bir de gelenlere ikram telaşı vardi. Türkiye ne zaman bu hale geldi? Soğuk-sıcak ayrımı yapan, demli olmuş diyen, daha yok mu diyen.. hepsinin yüzüne savurmak istedim elimdeki tepsiyi. Hepsinin yanında oturduğu yerden dedikodu yapan, herkesi inceleyip açık arayanlar vardı bir de. İnsanın acısını yaşamaya izin vermiyorlar.

Cenaze evlerinde hizmet bekleyen, ikram begenmeyenler hakkında ne düşünüyorsunuz?
Cevapla