Din sizce hayatımızda yer almalı mıdır?

Şunuda belirtmek isterim Şeriat hiçbirşekilde Allahın kanunu değildir dincilerin işine geldiği gibi aldığı uyduruk hükümlerdir;

Osmanlı veya büyük İslam devletleri (Selçuklu vb) hiçbiri Emevi Kanunları ile hükmetmedi. Halifelik ile yönetilen Osmanlı dahi hiçbir zaman Şeriat geçerli olmadı. Şeriat Arapça da kanun anlamına gelmektedir. Kur'an geçen şeriat (kanunu) uygulayın ifadesi yasaları uygulayın anlamındadır, Kur'an da Emevi yasalarını uygulamanıza dahil ifade var mıdır? Şuanda Arap devleri de kendi Anayasalarına şeriat demektedir. Bizim halkımız Arapça bilmediği ve Emevi yasaları cemaat gibi kurumların işine geldiği için istenmektedir.

"... Her zamanın bir hükmü vardır." (Gök Gürültüsü Bölümü / Rad Suresi 38. Ayet)

"... Sizden her biriniz için bir şeriat / yol ve yöntem koyduk. Eğer Allah dileseydi sizi tek bir ümmet yapardı..."

Sofra Bölümü / Maide Suresi 48. Ayette şir'a sözünün yasa, yol ve yöntem anlamında kullanıldığını görüyoruz. Ama durun bir dakika! Ayette tek bir yasa, yol ve yöntemden bahsedilmiyor. Tam tersine her topluluk / toplum / ümmet için yasa, yol ve yöntemlerin olduğu ifade ediliyor. Yani bu ayetin bize öğrettiği; Allah tarafından bütün toplumları kapsayan tek bir şeriatin mevcut olmadığı, farklı farklı şeriatların söz konusu olduğudur.

"Ezmanın tegayyürü ile ahkamın tegayyürü inkar olunamaz!" / "Zamanın değişmesi ile hükümlerin değişmesi inkar edilemez!"

Allah'ın dedikleri değişilmez denirken, Allah yasalar döneme değişir diye buyurması ve her kavmin kendi şeriati (kanunu vardır) demesi bile yeterli bir kanıttır. Zira eğer yasaları o belirleseydi değişmez olması gerekirdi.

Ve len tecide lisünnetillahi tebdila!" / "Sen, Allah'ın kanununda bir değişme bulmazsın!"

Allah'ın bütün evrene ve toplumlara egemen olan değişmez yasaları vardır. Kur'an, Allah'ın işte bu gerçek yasalarına "Sünnetullah" diyor.

Bu noktada büyük Sufi ozan Yunus Emre'nin; "Şeriat oğlanları nice yol keser bana. Hakikat denizinde bahri oldum yüzerim." sözünü anımsatmak fayda görüyorum.

Hadi bunların hepsini geçtim basit bir soru "şeriat'ta başörtüsü zorunluluğu vardır." Kuran'dada ;

"Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler, kâfirlerin ta kendileridir." (Maide, 5/44)

Madem şeriat Allahın hükmü ayette hükmetmeyen kâfirdir ki uygulamayanda otomatikmen kâfir olması lazım şeriatta başörtüsü zorunluluğu var madem başörtüsü takmayan kâfir kâfir oluyor e Kuran'da;

“Allah’ın hâlis kulları o kimselerdir ki, Allah ile beraber başka bir ilâha ibadet etmezler. Allah’ın haram kıldığı cana haksız yere kıymazlar. Zina da etmezler. Her kim bunları yaparsa günahının cezasını görür.”2

Görüldüğü gibi ibadeti yerine getirmemek kâfirlik değil günahkarlıktır ama ayette bahsedilen kanun "sünnetullah" değil "şeriat olsaydı. Ben şeriata göre resmen kâfir oluyorum. Kuran'dada bu olmadığına göre "Şeriat Allahın hükmü değil! Arap kanunudur."

Bunuda geçtim bir kadın tecavüze uğradım derse 4 şahit getirmek zorundadır. Eğer aksi takdirde getiremezse kadına dayak cezası uygulanır şimdi bir kadın tenha, ormanlık alanda tecavüze uğrasa e bunu kimse görmediyse neden haklıyken haksız duruma düşüyorum? Gibi gibi birçok örnek verilir hatta İran'da bir kadın tecavüze ugradığı gibi birde şahidi olamadığı için üstüne bir güzel dayak yedi bumudur adalet şimdi? Neyse bu kadar konuşmanın yeterli olacağını düşünüyorum.

Şimdi 2. Soruna gelecek olursak;

Peygamberimizin hiçbir yerde resmi yok ve bulunmaz. Hz. Ali'nin resmi de bütünüyle bir hayal ürünüdür. Peygamberimizin zamanında insanların resmini çizme gibi bir alışkanlık yoktu. Sadece Peygamberimizin değil, Müşrik ileri gelenlerinin de resmi yoktu.

Peygamberimiz resim çizmeye izin vermiyordu. Çünkü Mekke toplumu tapınmak için put yapıyor, onların resimlerini çiziyor, onları tanrı olarak kabul ediyorlardı.

Yüzyıllar boyu süren bu batıl inancı, İslam, Tevhid inancıyla kaldırdı. İnsanların kötü alışkanlıklara tekrar dönmemeleri için Peygamberimiz her tür resim, heykel, put ve benzeri "gölgeli-gölgesiz" resimlemeleri yasakladı. Bu açıdan "Peygamberimizin resmi olsaydı, bazı insanlara daha inandırıcı gelirdi" ifadesine bir gerek kalmamış oluyor.

Bir defa iman bir gayb ve kalb meselesidir, gözünüzle görmediğinize/göremediğinize inanmaktır. 'a, meleklere, peygamberlere, âhirete resimleri var da mı inanıyoruz?
***
Diğer yandan Peygamberimizi resmetmek mümkün değildir. Çünkü o ne resimlere sığar, ne de hayallere, tuvallere. O mü'minin kalbinde resmedilir, imanımızın zirvesinde yer alır.

Yalnız, başta Hz. Ali, Hz. Hasan ve Hz. Ebu Hale ve Ümmü Mabed gibi sahabiler Peygamberimizin simasını, şemâlini, fiziki güzelliğini öyle güzel anlatmışlar ki, bu anlatımlardan her birerimiz mükemmel bir Peygamber portresini aklımıza, kalbimize ve imanımıza kaydedebiliriz.
İslam tarihinde "Hilye-i Saadet" olarak geçen Hz. Ali'nin Peygamberimizin simasını anlatımı birer güzel tablo şeklinde evlerimizi süslüyor.
Yazımızın kendi sınırları içinde o güzeller güzelinin "Hilye-i Saadeti"nin sîma güzelliğine bir bakalım:
***
Peygamberimiz, görenlerin nefesini kesecek kadar güzel yüzlüydü.
Başı büyükçeydi, çok kibardı. Yüzü dolgun veya şişman olmadığı gibi kuru ve zayıf da değildi. Yanakları ne etli, ne de çöküktü. Yüzünün aklığı içinde yanaklarının kırmızılığı belli olurdu. Terlediği zaman üzerine çiğ taneleri düşmüş gülü andırırdı.

kırmızıya çalar şekilde beyaz, nurlu ve berraktı. Yüzünden sürekli nur yayılırdı. Güneş gibi aydınlık, ay gibi parlaktı.

Alnı açık ve genişti. Kirpikleri sık ve uzundu. Gözleri siyahtı, çok güzeldi ve büyükçeydi. Hilâl kaşlıydı. İki kaşının arası açıktı, fakat kaşları birbirine yakındı.
Gözleri yaratılıştan sürmeliydi. Gözünün beyazı tam beyaz; siyahı da tam siyahtı. Gece vakti gündüz gibi görürdü. İlahî aşkın eseri, bazen gözlerinde kızarıklık oluştururdu.
Dişleri inci gibi parlaktı, beyaz bulut gibi aktı, hafif seyrekçeydi, çok sık, üst üste değildi. Konuşurken ön dişlerinden nur saçılır, gülerken mübarek ağzı hafif bir şimşek gibi ışıklar yayarak açılırdı.
Ağzı ne çok büyük, ne de çok küçüktü. Her iki dudağı benzersiz biçimde güzeldi.
Saçları hafifçe dalgalıydı, sert değildi, ne kıvırcık, ne de dümdüzdü, kendiliğinden ikiye bölünebilirdi.

Boynu uzun ve düzgündü, gümüş gibi saftı. Beden olarak ince yapılıydı ve bir benzeri daha yaratılmamıştı.
Bulunduğu topluluğun orta boylusuydu. Göze çarpacak kadar kısa olmadığı gibi, dikkat çekecek kadar da uzun değildi.
Yüce onda bütün insan güzelliğini toplamıştı.
Ona milyonlar salât ve milyonlar selâm olsun...

Bu sorulara çoook daha önce cevap vermişliğim var umarım yardımcı olabilmişimdir
Esenlikle 🌱

Yorumumu silermisiniz?

Bütün yollar aynı yere çıkıyor? ↗

Teşekkür ederim yok hanımefendinin yorumunu silebilirseniz yeterli :)

Teşekkürler : silinmiyormuş EİG ler ya