Arkadaşımın annesi arkadaşımın erkek kardeşine beni uygun gördüğünü söylemişti.
Allah var yukarıda çok iyi insanlar çok da zenginler ancak hiçbir zaman kazançlarında gözüm olmadı bunu kimseye söyleme diyerek beni oğluna uygun gördüğünü ve tanışmamızı beraber takılmamızı rica etti benden.
Ancak ben nazik bir dille geri çevirdim, çünkü istemiyordum, kimseye söyleme dedi ama ben içimde tutamadım ve arkadaşımın kız arkadaşıyla bu durumu paylaştım şaşırdı, ancak bu düşününce hoşuna gitti ve neden olmasın diye sordu ama ben onların bu fikre pozitif bakmasından rahatsız oldum ve karşı çıkacağını bildiğim annemle paylaştım. Beni şaşırtan annemin de bu konuya pozitif bakması oldu, sevmediğim ve kendime uygun bulmadığım birini sırf iyi bir insan veya çok fazla zengin diye beni evlendirmeye çalışmaları beni aşırı rahatsız etti.
Acaba fazla mı reaksiyon gösteriyorum yoksa gerçekten haklı bir gerekçeleri mi var bilemediğimden buraya yazıp sormak istedim, çocuğu sadece arkadaşımın abisi olarak görüyorum ve sadece iki kez falan gördüm Allah var yukarıda gerçekten çok iyi bir çocuk. Ailesi de çok iyi bir insan ve kanun kadar zenginler ama asla böyle bir şey düşünmedim, düşünmüyorum sırf çok zengin veya sırf çok iyi bir insan diye bana uygun olmayan biriyle neden evleneyim ki?
Bu konuda benim icin fikirleriniz nedir?
Neden sevmediğimiz insanlarla menfaat için evlendirilmek isteniriz?
Zenginliği bir kenara bırakıyorum; bir insanın iyi olması, onunla iyi anlaşacağın anlamına gelmiyor. Kimya denen bir şey var ve sadece iyi olmakla bu kimya var olmuyor. Belki sen biraz iyi olmasın, biraz ters olsun istiyorsun? Belki bir özelliğini sevmedin ve bu iyi özelliklerin önüne geçiyor? Bu taraftan bakmayıp diretmeleri doğru değil.
Sevmediğimiz insanlarla menfaat için evlendirilmek, kültürel veya sosyal baskı, finansal nedenler veya başka sebeplerle olabilir. Bazı aileler, kendi menfaatleri veya ailelerinin menfaatleri için, çocuklarının hayatına müdahale etme eğilimindedirler. Bu da evliliklerin, sevgi ve duygusal bağlantı yerine, finansal veya toplumsal faktörlere dayalı olmasına neden olabilir.
Bununla birlikte, böyle bir evlilik, mutlu bir evlilik olmayabilir. Evlilikte sevgi, saygı, anlayış ve uyum önemlidir. Evlilik, sadece menfaat veya toplumsal baskı nedeniyle yapıldığında, bu temel özelliklerden yoksun kalabilir.
Bu nedenle, evlilik kararı alınırken, sadece ailelerin veya toplumun beklentileri göz önünde bulundurulmamalıdır. Bireyler, hayatlarını birlikte paylaşacakları kişiyi seçerken, duygusal bağlantı ve uyumun da önemli olduğunu akılda tutmalıdır.
Sana uygun biri olup olmadığından emin olman için tanıman gerekir. Bir süre birlikte takılmadan da çocuğu tanıyamazsın. Arkadaşının ağabeyi olması önemli değil. Tanısan bir şey kaybetmezsin, olup olmayacağına da ondan sonra karar verirsin.
Elbette öyle ancak kadının aşırı ısrarı ve tanımak istemiyor oluşum beni huzursuz etti. Bis3yler olacaksa karşılıklı olmalı bu böyle olduğu zaman rahatsız edici. Sahsen ben özel olarak tanımak istemiyorum çocuğu çirkin de degil yakışıklı bisi hoş biri ama istemiyorum tanımak 🤷🏻♀️
Tanımak istemiyorsan ısrarcı olunması elbette doğru değil. İstemiyorsan, istemiyorsundur, bu kadar basit. Bunu herhangi bir gerekçeye dayandırman da gerekmiyor.
Çünkü ilk olarak Evlenmeye niyetim yok İkincisi çocuğa iki kez gördüm Hani öyle çirkin bir şeydi değil hani dış görünüşünden zaten yargılamam da hoş birisi iyi birisi ancak tanımak istemiyorum Sadece abimin arkadaşı olarak kalmasını tercih ediyorum Bir de inatla annesinin bu şekilde yaklaşması Bir dene bir dene diye başımı tüyümü yemesi iyice itti beni yaş farkı bir tane var benden bir yaş küçük Ayrıca Sadece böyle bir yaklaşımı hiçbir şekilde hoş bulmuyorum evlilik Özeldir ve iki kişinin kararıyla olur 3 bir kişinin araya girmesi ile olan şey evlilik değildir pazarlıktır ve ben buna bu şekilde bakmıyorum yanlış geliyor bana Yani
Ama parası için istemiyorum ki gönüller bir atmalı. Ve böyle bisey için tanimam gerekir. Bunun yanı sıra ben onu tanımak istemiyorum arkadaşımın abisi olarak kalmasını istiyorum
Çocuğun bunlardan haberi olmadığını söyledi annesi. Sırf denemek için de insanların vaktini çalmaya gerek yok ki ben evlilik ilişki vs düşünmüyorum gecxicej zamanda o bana alışır ve bende bir gelişme olmazsa onun kalbi kırılır durduk yere kalp kırmaya gerek yok ki
Peri masalı vs istemiyorum. Beni anlayacak birini istiyorum üzüldüğümde yanimda olacak birini istiyorum kırdığı zaman özür dilemesini bilen birini. Bana kredi kartını verip al dibine dibine vur diyen birini istemiyorum çalışarak istediğim şeyleri kendim alırım evet günümüzde bu kolay olmaz ama sonuçta kendim almış olurum ne istiyorsam.
Tanımak istemiyorum çünkü. Karşılıklı olmalı hersey, öylesine gelişmeli, plansız. Ben istemiyorum evlilik vs tanımayı da tercih etmiyorum sadece arkadaşımın abisi olarak kalsın istiyorum.
Çünkü tanımıyorum 2 gün gördüm sadece ve evlenmek benim nebzimde özel bisi. Alelade yapılacak bisey değil bir ömür gecirilecek insanı tanımak sevmek güvenmek gerekir. Tanımıyorum ve daha tanımadığım biri için böyle bir düşünceyle bana gelinmesi huzurumu kaçırdı. Ayrica kibarca reddetmis olmama rağmen (bu arada çocuğun bu konuşmadan ya da annesinin israrindan haberi yok) annesi oldukça inatciydi. Bu da beni itti haliyle.