Bu düzen niye hep böyle?

işi düşünce yazana , arayana beni ben olduğum için bilmeyene benim yaptığım yardım iyilik sayılmaz. Sadece kötülük olur. İsteyen isteği zaman tabiki yazar arar lakin işi düşünce yazmak , aramak bunlar beni bıktırdı. Demek ki bende bir sıkıntı var. Yoksa insanlar neden beni sadece işi düştüğü zaman tanısın ki veya sorsun ki. Her zaman yazdığım sorduğum için dönüş yapmayınca direk gelen mesaj bu " ne oldu hayırdır " ya birinin birini sorması için yazması için veya yazmamasi için aramamasi için bir şey mi olması gerekiyor. Diyemiyorum ki siz istediğiniz de var ediyorsunuz beni bende sizi istediğim de var etmek istiyorum artık demek istiyorum ama yapamıyorum yine gönlüme merhametime yenik düşüyorum ben hep merhametimden kaybediyorum ve ben kaybetmekten gerçekten yoruldum. şu an hiç biriyle iletişim yok gercekten çok çok yakın olduğum herşeyimi anlattığım insana bile yazmıyorum. Niye yazdım bunu buraya onu da bilmiyorum ama öyle yani yanlissam yanlışım benim yanlışım doğruysa da bana ait :(