Ailemden nefret ediyorum bıktım onlardan?

Bıktım ya bıktım psikolojim iyi olmadıktan sonra ne yapayım hazır yemeği parayı. Ben kendim kirada veririm ütümüde yaparım daha az param olur daha rahat yaşarım. Cidden bıktım artık her gün bana seni okuttuk o kadar para harcadım der mi bi insan diyor ya

Ya almasam vermesem haklı her ay benim olmayacak araba için 6 bin lira veriyorum bin lirada eve veriyorum napayım daha bütün maaşımımı vereyim bin lira benim masraflarıma yetmezmiş her gün bunları söylüyor her gün. Ama ablam eve alışveriş yapmış onu konuşuyor. Napayım hem para verip hem alışveriş mi yapıyım

Çıldırıcam artık ya nasıl kendimi öldürebilirim diye düşünmeye başladım artık sürekli bu düşünce çünkü kurtuluşum yok ne bi sevdiğim var nede sevenim evlenip gidemiyorum. Kredi çektim kirayada çıkamam. Memleketim bok gibi yer afedersin zaten iş yerinde yeniyim diye mobbing yapıyorlar. Bi tane arkadaşım yok. Kredi çektim ortada araba yok bayiler araba satmıyor.

Tek sorun bu değil he annem hasta benim babam sürekli azarlıyor sürekli 24 yaşıma geldim beni hala azarlıyor ailemle sohbet edemedim ben hiç hiç bi kere bile. Gözümün üstünde kaşım var diye bağırıyor bana. Ya evde kimseyle konuşamıyorum dışarda arkadaşım yok sevenim sevdiğim yok. O kadar yalnız hissediyorum ki kendimi çok yalnızım. Artık buraya yazıyorum kimseye anlatmam bile çünkü beni anlamazlar biliyorum