Neden yaşama sıkı sıkıya bağlı bedenlerimiz?

İstediğim sorudan başlayabiliyorumdur herhalde 🙂

• Beden zihinden daha güçlü değil. Mesela gülme ifadesi yaptığımızda bir süre sonra gerçekten mutluymuşuz gibi beden de mutluluk hormonları salgılıyor. Ya da normalde olmayan bir hastalığı varmış gibi düşünürsek o hastalık gerçekleşiyor vs.
• Zihnimizi de bedenimizi de yöneten genetiğimiz ve oradaki kodlamalar. O kodlamalarda "ne olursa olsun yaşamda kal" yazıyor. Hayatta kalma içgüdüsü dediğimiz şey de bu. Çünkü doğanın yapmak istediği üreyemeyeceği zamana kadar canlıyı mutlaka hayatta tutmak. Böylece yaşamı çoğaltmak. Genleri daha da yaymak.
• Diğer iki sorunun cevabının da temeli bu. Bunun olabilmesi için canlı ne kadar çabuk normal duruma gelirse o kadar iyi. Bu sebeple beyin bu şekilde çalışıyor.
• Tabi ki her kişi aynı değil. Kimisi daha uzun süre yas tutarken kimisi çok çok kısa belki de hiç tutmayabiliyor.

En inançlı insan bile ölümden korkuyor, evrimsel içgüdü bizi garip bir şekilde eğitmiş

Çünkü hepmiz gelip geçici olduğunu bilmek

İnsan doğası