Bu ülkedeki kadınların çoğu neden evlilik meraklısı?

Evlilik meraklısı degilim. Senin yaptıklarını bende yapiyorum, bir yandan çalışıyorum ama insan icgudusel sevmek ve sevilmek istiyor. Ve yaratilisimiz geregi hormonlar da üremek istiyor.

Bunun icin evet bende bir erkeğin arkasini toplamak istemiyorum ve benim evlenmeme nedenim bu. Erkeklerimiz cok asalak yetiştiriliyor ve kendi temel, hayatta kalacak ihtiyaçlarini bile kadindan bekliyorlar.

Yemek yiyecek kadin yapacak ki yiyecek. Yasadigi ortam da rahat rahat oturacak ama kadin yapacak bunu. Si*tigi tuvaleti kadin temizleyecek ki kokmasın. Yani kendi temel ihtiyaclarini kadina yüklüyorlar ve bu benim zoruma gidiyor acikcasi.

Bu ulkede hem işte calisan hem evde calisan cok kadin var. Benim tanidiklarimda var. Kocan ne yapiyor diyorum. Tv izliyor, dinleniyor, uyuyor cevabini aliyorum. Nasil yasiyorsun boyle diyorum. Yap diyorum yapmiyor. Yapmayana ne kadar desen de olmuyor anlamiyor cunku. Simdi ayrılsam cocuklara acıyorum diyor.

Bende sirf bu yuzden hem karsi tarafla hem ailemle aram bozulacak olmasina ragmen nişan attim. Yani bu hizmet olayi gercekten sıkıntılı.

Dunyaya bir kere geliyorsun ama sirf kadınsın diye işe git, cocuk bak, evdeki isleri yap, yemek yap, ustune bakimli ol yük üstüne yük. Şu bir kere geldigin dunya da yuk ustune yuk yuklensin omuzlarina, ordan oraya koştur dur, kendini unut ve bu yaptigin seyler "gorevin" olarak goruldugu icin ne görülüyor, ne takdir ediliyor, ne tesekkur ediliyor. Ustune elestiri bile aliyorsun. Bu durumda affedersiniz ama kopek baglasan durmaz.

Bu yükü erkeklere yuklesen 1 gunde pes ederler. Benim teyzem ev hanimi. Eniştem bir rahatsizliktan dolayi 2 hafta evde yatmak zorunda kalıyor. Teyzemi evde hicbir iş yapmıyor sanıyor tabi. Teyzemi evin icinde ordan oraya kostur, cocuklara bak seklinde gorunce sen hep boyle misin demis. Kadinda evet her gunum boyle demis. Adam 2 hafta yatip kalktiktan sonra az daha evde, cocuklarin, o hengamenin arasinda kalsam kafayi yerdim demiş. Kadin 7/24 ve bir ömür cekiyor onun 15 gunde dayanamadigi şeyi.

Ev hanimi olmayi falanda bircogu evde kadin yatiyor olarak görüyor. Yani hal boyle olunca insan evlenmekten de uzak duruyor.

Ha gercekten bana, hayatima yoldaş olacak, hayati paylasacak, yuk yuklemek yerine yukumu paylasacak, ev islerinde ortaklik, cocuk bakiminda ortaklik sağlayacak erkek bulsam nikahi basarım. Ama ne yazik ki boyle de yetismiyorlar.

Yillarca bekar yaşayan, kendi isini mecbur kendi goren ve ogrenen erkekler bile evde kadin varsa, evlenirsem ne diye daha ev işi yapacagim, kadin yapsin diyen cok erkek var. Boyle oldugu surece de kadinlar bu tempoyu belli bir yere kadar götürür.

Gunumuzde bosanmalarin sebebi kadinin ekonomik ozgurlugu degil aslinda. Kadina destek olunmamasi. Calisan kadin diyor ki her seyi ben hallediyorum zaten erkege ne gerek var deyip bosanabiliyor. Benim cevremde ozellikle pandemiden, o herkesin evde kaldığı ve yine buyuk yukun kadinin omzuna birakildigi o dönemden sonra benim cevremdeki calisan 8 kadin arkadasin 6 tanesi boşandı.

Iclerinde dis hekimi, ogretmen, hemsire, saglik teknikeri olanlari var. Gercekten evlilige karsi degilim ama erkeklerin bu sorumsuzluklari beni evlenme konusunda geri itiyor. Bu yuzden de nişan attim zaten. Daha da adim atamıyorum bu işe.

Bu islere bir girersen cikmakta kolay olmuyor. Elalem ne der oluyor, cocuklar oluyor. Bu ulkede kadin olarak ayrilma kararini vermekte kolay degil ve cesaret istiyor. Cunku erkek bekar, kadin dul oluyor, ikinci el olarak goruluyor falan.

Bosanmakta belli noktada kadina eksi olarak dönüyor. Yani ben bir kadin olarak tum bunlardan dolayı bir yuvam olsun, cocuklarim olsun cok istesemde yapamiyorum ve benim gibi kadinlarin sayisi da artiyor, erkekler sorumluluk almadigi sürece.

Yalnız değilsin. Evliliğin bir yaşı yok. Önemli olan doğru insanla evlenmek. Evlilik meraklısı olmalarının nedeni tamamen kültür, yetişme şekli. Bazen de zorunlu olarak evden gitmek için. Türk aile yapısı ne yazık ki çok sağlıksız. İnsanları eleştirmek istemiyorum ama nesiller boyu aktarılan o kadar çok oturmamış şey var ki. Bir baba örneğin çocuğunu nasıl seveceğini bilmiyor. Çünkü ona karşı hiç sevgi gösterilmemiş, çocukken çalışmak zorunda kalmış ya da aileye ekonomik olarak katkı sağlamak için bir sürü çocukla birlikte anne baba ilgisi görmeden büyümüştür. Türkiye’de aileyi geçtim bireysel olarak kendini tanımak bile çok zor. Bu öyle bir kültür ki tamamen kendini yenilemesi gerekiyor.

Belki başka hedefler için bu dünyaya gelmişsin. herkesin çizgisi farkli. Seninkisi bir ayri, gürur duyman gerek. Belki nolur nolmaz, kendi denginde birisiyle karşilaştiktan sonra beraber olmak istersin birisiyle. Belkide yaşamadan aştiğin şeyler var şimdikten. Kim bilecek. Sevgi tek romantik aşk değil, her türlusu var, sevgi gucunu tatmak yaşamak tek aşk değil. Bazileri evleniyor ama cocuk istemiyor başka şeylerden aliyorlar mutluluğu. Bence zamana birak, bizim genel toplum olarak tek mutluluk aile kurmak değil, seninde hayatinda belli olur.

Yollun açik olsun.