Kayınvalidem bana karşı çok cimri ancak kimse farkında değil. Ne yapmalıyım?

Merhaba. Yeni evlendim 6 ay oldu yaşımda da daha genç. Eşimle severek evlendik zaten görücü usulü olmadığım için bana cimri olunduğunu düşünüyorum.

Nişan zamanımdan aslında başlamış cimrilikleri ancak ben farkında değilmişi. Bu arada eşimin ailesi çok zengin otel sahipleri şehirde herkes tanır duyan ooooo çok zenginler der ama ruhları fakir. (ruhtan yoksun)

Nişanlığımı annem parasını verip aldı. (ben çalışıyorum ama ay sonundaydım param yoktu yoksa ben verecektim aileme yük olmasın diye.) Nişanlımı o gün aramıştım işi olduğu için gelemedi. Elbiseyi terziye de yetiştirmemiz lazımdı bu yüzden annem ödedi. Ancak sorun etmedik nasıl olsa bohça, bayramlık düğün alışverişinde bunu tolere ederler diye düşündük.

İnanır mısınız bana özel olarak aldığı beni düşünerek benim için aldığı 1 çöp olmadı. Ne evime ne bana! Ben yığınla çeyizle gelin gittim üstelik beyazeşyamı ailem dizdi ancak hala bohçama havlu koymuş ben isterdim ki kızım al sana çorap kızım al sana iç çamaşırı. Biz millete bohça yapmaktan kendime alamadım ailem de keza öyle.

Bayramlık olayına gelirsek. İlk bayram yaşıyorum nişanlıyım kahvaltıda eltim kendisine hediye bayramlık geldiğinden bahsederken ben köşede üvey evlat gibi oturuyorum. Neden? Nişanlıma demişler de eski adettir alınması lazım kıza, sen al. Nişanlım da bu zamanda bayramlık mı kaldı kılık kıyafetimi yok kızın diye cevap vermiş. Evet nişanlım aldırmamış tamam. Ama kayınvalidem bana neden demiyor? Bu olaydan biraz önce telefonla beni arıyor ki kızına mezuniyet elbisesi bakayım diye (o sıralar İstanbul'da yaşıyordum evlendikten sonra ailelerin olduğu ile taşınacaktık.) Ben de heyecanlanıyorum ki bana bayramlık bak diyecek diye. Safım ya hala.

Düğün zamanı da öyle ince ince bohçalar geldi ki içerisinde giyilecek tek bir şey vardı o da saten kalitesiz gecelik-pijama takımı. (üzerime giyilebilen tek şey bu bohçaya koydukları)

Düğüne 5 gün kalmış kızkardeşi elbise arayışında mağazaya hep birlikte giriyoruz o üstüne bir şeyler denerken ben de neler varmış diye bakınıyorum üstüme tutuyorum bazı şeyleri demiyor ki kızım kurban bayramı geliyor bayramlık beğen de al benim hediyem olsun. Ağzı bıçak açmıyor. Üstelik mağaza sahibi kadınla sohbet ederken kızına abisinin düğünü için elbise baktığını söylüyor ama ağzından bak bu da gelinim diye tanıştırmıyor bile.

6 ay geçti en son yine çarşıya çıktık, beni arıyor çıkalım hava çok güzel mağazalara bakarız diye. Elini attığı her şey mi kendi için olur. Ben elimi bir şeye atıyorum sanıyor ki kendine gösteriyorum oysaki kendim için bakıyorum gelinim hayu ben 50 yaşını geçmiş hala ipekyolda kürklü kürklü beyaz kabanlara bakıyor bu nasıl bir hayat sevgisi bu? Bir mağaza indirim yapmış terliklerde aaa misafir terliği olur diyorum hemen kendisi için alıyor demiyor ki kızım evine giden gelen olur sana alalım. Benim yanımda her şeye pahalı pahalı der ama bir bakmışım gidip almış o ürünü kendisine. Söylemez ama ben fark ederim sanırım beni canım sanıyor.