Ah ah 1990 li yılların herşeyi çok Güzel di dizileri filmleri insanlık ilişkileri çocukların çocukluk nasıl yaşadıkları en çok bulunmak istediğim yıl olur 1990 lar şimdiki düzen gerçekten saçma sapan yıl değil saçma olan toplumun bozulması nerde kötü örnek diziler filmler var onlar çoğaldı yok herif birini öldürüyor neymiş intikam mis sonra Gidiyor işte aşk dizisi dizinin konusu ama aldatma başkaları ile cinsel birliktelik bu nasıl Rezalet dir be sürekli ya Pisliklikler ya da öldürme kavgalar hatırlarsanız 1990 lar dizileri genel de aile dizileriydi orada neşeli sıcak candanlar di birbirlerine ama benim gitmek istediğim yıl 1970 ler
iletişim bu zamanki kadar geniş değildi. herkesin ünlüsü eğlencesi neşesi ortaktı. şimdi ise hepimizin cebinde bir dünya var. herkes kendi dünyasını inşa etmiş. kimse kimseyle bir şey konuşamıyor. çünkü ortak bir şeyimiz yok.
Tabi o zamanlar böyle akıllı telefonlar falan yoktu tabi cep telefonları da 1990 larin sonuna doğru geldi önce ev telefonları vardı ama dediğim gibi o zamanın İnsanları sıcaktı bunun için denk geldiklerin de neşeli güzel konuşuyorlar di şimdi kimse kimsenin umrunda değil maalesef ot dan farksız şu an ki toplum
Teknoloji gelişmesi güzel ama bazıları maalesef ki kötü yönde kaptırmışlar kendilerini eskiden ne güzel di be dünyayla gerçekle daha haşır neşir di İnsanlar gazete okur TV de tek kanal vardı eskiden TRT 1 vardı ona bakar sonra dışarda açık ortam da zamqninj geçirir di şimdiye bakıyor sun millet kafasını internete gömmüş akraba ziyaretlerine gidildigin de insanlar da eski o sıcaklık kalmamış hep bi dizi program açık geçmişi çok özlüyorum
Aslen bir çok sebebi var, ilki tabii olarak çocukluk diyebiliriz, komşuluk aile ilişkileri toplum ve sosyallik gibi bir çok etken bulunmakta, ben çocukken komşunun evine rahatlıkla misafirliğe giderdim, bırakın sadece bir kenarda oturtmayı eğer ailem bir kaç gün gelmeyecekse yemeğimden duşuma okula bırakmasından almasına ailem kadar ilgi gösterirlerdi, öyle bir komşuluk vardı.
Sosyal medyanın ve bilgisayarların olmayışıydı ve buna bağlı olarak da toplum yapısının henüz bu denli bozulmamış olmasıydı. İnsanlar varlık- yokluk ikilemini sadece maddi olarak değerlendiriyorlar genellikle. O zaman yokluk vardı, şimdi bolluk gibi. O zaman manevi bolluk vardı şimdi yokluk var. Hangi para, manevi bir boşluğu doldurabilir ki!
Çünkü hayattaki denge sebebiyle ne kadar kötü şeyler olursa hemen sonrasında daha da iyi şeyler oluyor, 90'lar da o durumdan çıkışın coşkusuydu bence.
Fakat durum şu ki, bir türlü o coşku korunamıyor ve tekrar tekrar o kötü olaylara gerek duyuluyor. Umarım bu düngü kırılır ve kendiliğinden daha güzel günlere geçilebilir...
Küçüktüm, hayallerim vardı, insanların özellikle de kadınların benden bu kadar nefret edeceğini bilmiyordum, hatalarımıza kızılmıyordu, zengin ile fakir arasında bu kadar uçurum yoktu, insanlar sosyal medyadan birbirine küfretmiyordu, biz büyüdük ve kirlendi dünya... 90'lar benim için cennette rüya... :)
İnsanlar daha medeniydi. Eski olaylara, dizi ve filmlere denk geliyorum, herkesi birbirine kenetlenmiş görürken içim sıcacık oluyor. Mutluluğa bahane arardık ya en küçük şeylerden mutlu olmasını bilen milletken bugün tam tersi hallete düşmemiz çok üzücü
Bence sayginin sevginin olması , komşuluk ilişkileri , samimiyet , şarkıları , ekonomik şartların daha düzeyli olmasi , ahlak ve namus kavramı , herşeyin daha doğal ve organik olmasi , çocukların sokakta daha özgürce oynamalari , ikili ilişkilerde çiftlerin istikrarlı ve ciddiyetli olmasi
Bizler için evet çocukluğumuza denk gelmesiydi fakat alım gücünün yüksek olmasından dolayı geçim derdi yoktu daha çok eğlence, ailece gezmeler dışarıda yemeğe gitmeler yaşanırdı. Şimdi asosyal yaşam daha çok ortam kötü geçim sıkıntısı çok. Bu yüzden 90lar güzeldi
Teknoloji mahvetti herseyi eskiden insanin insana ihtiyaci vardi sevgi vardi mutluluk vardi mahalle aralarinda toplanip konusurduk eglenirdik saatlerce aksamlari hele cekirdek cay fastı muhtesemdi şimdi õyle õzluyorumki o günleri okul yillarimi filan burnumda tütuyo zaman cabuk gecio.. kahretsin. simdi hic birseyin tadi yok berbat hersey anlamini yitirdi bende tatsiz tuzsuz. sahte yapmacik dogallik tan yoksun bu yani..
ilişkilerin sanal değil, gerçek olması da var. herkesin yakın çevresinin ev telefonu numarasını ezbere bildiği yıllar olması. yakın çevremin belki de 25 senedir aramadığım ev telefonu numaraları hala ezberimde. şimdilerdeyse, sevgilisinin numarasını dahi ezbere bilmeyen tipler olduğuna yemin edebilirim.
hayallerimiz vardı çünkü, çalışarak herşeyi elde edebileceğimizi biliyorduk. en fakiri de en zengini de aynı sırada eşit imkanlarla eğitim görüyordu. insan hayal kurmayı bıraktığında ölür. amaçsız insan her türlü kötülüğü yapar, brezilya’daki favelaları düşünün. adamların ordan çıkma şansı yok, ve bu bilmek korkunç bir şey. sosyal medya da çocuklara çok zarar veriyor aslında, sanki herkes ultra lüks yaşıyormuş gibi görünüyor ve bütün gün onlara bakan, hayattan zevk almasını bilmeyen çocukların da psikolojisi bozuluyo
sanırım daha az bencillik vardı çünkü teknolojiyle ne kadar iç içeysek o kadar benciliz. hepimizin elinde telefonlar var, o zamanlar insan insana ihtiyaç duyuyordu şimdi oyun var, sosyal medya var vs. artık kimse kimseye ihtiyaç duymuyor. :(
Aslında günümüzde kötü değil ki? İnsanlar meseleyi bu noktaya getiriyor. O dönemlerde yük hafifti. Fakat günümüzde ağır bir yük var. Hızlı artan nüfus, katkılı ürünler, sorgusuz insanlar, sorumsuz insanlar, köleler, boş zenginlik vs. Yani çöküşü yaşıyoruz. Eskiden olan şuanda var oysa.
Saygı sevgi aile bir önem taşımaktaydı. O sıcaklık kaliteliydi. Dizilere filmlere takılıp kalinmiyor, herkes kendi hayatına devam ediyordu. Selfy kelimesi ile bence her şey darma duman oldu. İpin ucu tamamen kaçtı. Bu konuyla ilgili tespitim hiç yanilmadığımı hala görmeye devam ediyorum.
dünya insanlar, doğa beyinler daha temizdi, komşuluklar samimi içtendi, sbaah okula giderken (ünv) hala Allah zihin açıklığı versin diyen komşularımız vardı!!!
33 yaşındayım 90'lar benim için çocukluğumu geçirdiğim en iyi yıllardı. İnsanlar küçük şeylerle mutlu olabiliyordu. İnsani toplumsal ve ahlaki değerler hâlâ kaybolmamıştı. Mahalle ve sokak kültürü vardı. her şey daha doğal ve analogtu. Şimdi her şey bana yapay ve dijital geliyor.
Sanal alemler, ekranlara ihtiyacimiz yoktu ve de kapitalizmin soguk yuzu endustrilesmenin globallesmedigi donemlerde meta kavrami bu kadar hissedilmiyordu.
Ayarlarimizi bozan ve dunu guzel kilan temel faktorler bunlardi.
Yine de sansliyiz. Cunku gorduk, dahasi olmaliydi evet ama yine de biseyleri bizati yasadik, hissettik.. Ya 2xxx li yillarda dogmus olsaydik (?), hicbiseyden habersiz elinde ekran, etrafinda global markanin urunleri ve bunlara erismek icin hayatlarini feda eden insanlar.., bi de oyle dusun..
Maddiyat arka planda, maneviyat ön plandaydı. Insanlar merhametli, saygılı ve sevgi doluydu. Birbirlerine yardım eder, gösteriş budalasına dönüşmezdi. Gizli yapılırdı hayır işleri vs. Dahası insanlık vardı ama şimdi ise öldü.
sosyal medya değil sosyal hayatlarımız vardı. hareket ederdik bol bol. organik beslenirdik. restorana senede 1 belki 2 kez gidebilirdik, ekmek arası domates peynir en leziz yemeğimizdi. arkadaşlarımızla mesajlaşarak ya da telefonlaşarak değil yüz yüze görüşürdü
Kesinlikle söz ettiğin gibi çocukluğumuza denk geldiği için, yoksa çok da bi esprisi yok. şu an ki 20 yaşındaki çocuklar için de 2010 yılı onlar için bambaşka :D
Çocukken daha mutluyduk demişsiniz bence öyle değil , şu an 90 ları yaşıyan milyonlarca insan var aynı insanlar duruyor ama yaşadığımız ortam ve hava değişti. Öncelikle mahalle kültürü bitti apartman oldu heryer, buda bir çok şeyi değiştirdi.
Şehir hayatı çöküşte insanlar niye köylere , kasabalara kaçıyor huzur bulmak için. Eskiden köylerden şehirlere göçenler şimdi bi köyüm olsa diyor. İşler tersine döndü yani.
96 doğumlu olduğum için açıkçası 90'lı yılları hatırlamam anı biriktirmem mümkün değil Sadece 17 Ağustos depremini az buçuk hatırlıyor gibiyim Onun dışında hafızamda 2000 sonrası şeyler var
sosyal medyanin bu kadar yaygin olmamasi, herseyin bu kadar fabrikasyon olmamasi, insan iliskilerin daha kuvvetli olmasi. evdeki tv bile insanlari bir araya getiriyordu, simdi herkes kendi telefonunda. ev telefonlari bile ailenin birbirlerinin arkadaslarini tanimasina yardimci oluyodu. kadinlar calismadigi icin misafir agarlama daha yaygindi. yani neticede insan iliskileri daha iyiydi, onun disinda hic de güzel yillar degildi.
o zaman erkek dokunmaya, kadın ise bakmaya kıyamazdı. her şey çok masumdu aslında. aşklar, arkadaşlıklar.. şarkılar anlamlıydı, yaşanmışlık kokuyordu. bazı şeylerin olmayışı bile çok güzeldi. nerden bilebilirdik ki 'yokluğun' bu kadar kıymetli oluşunu.. şimdi o zamandan kalan ne varsa nostalji kokuyor
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
