Neden hep doksanlı yıllar güzeldi derler?

o zamanlar bir yetişkin erkek olarak başkasının çocuğunu sevdiğinde
tacizci sapık damgası yemekten korkmazdın
bir çocuk olarak haftasonu sabahları yerel kanallarda şimdikilerden çok daha kaliteli çizgi filmler olurdu
telefon tablet yoktu ama sosyallik vardı sokakta top oynar ip atlardın başka çocuklarla
şimdi sokakta çocuk göremiyorsun
gofret bisküviler daha sağlıklıydı palm yağı ve glikoz şrubu yoktu
insanlar konuşurken birbirini dinler birbirinin yüzüne bakardı şimdi biriyle konuşurken telefona bakıyor
diziler daha kaliteliydi her dizide saçma sapan şiddet olayları olmuyordu

Milenyumla beraber, Dünyanın teknolojiyle hızlı değiştiği dönemin son evresiydi.
Yani bilgisayarların, internetin, mobil cihazların bizi ele geçirmediği son saf evre.
2000 yılına bir girdik, aniden uçuşa geçtik.
Yani bizim kuşak, hem 2000 yılların evresini, hem 90 lı yılların evresini gördüğü, yaşadığı, buna şahit olduğu için arada ki farkı net biçimde görüyor, hissediyor. Olay burada.
Mesele "-Ya 90' lar çok iyiydi, harikaydı" değil. O zaman da matah değildi de iletişim kıymetliydi, tüketim çılgınlığı yoktu şu an ki gibi.
Şu an her şeyi tüketiyoruz, birbirimizi dahil.

cut.

90 larda insanlar daha temizdi
İnsanlar şimdiki gibi değildi
Hayat güzeldi samimiyet vardı
ÖZGÜRDÜK
eleştiri yapabiliyor yönetimi eleştirince kapımıza polis dayanmiyordu
En basiti gırgır dergisinin kapak fotosu dönemin başkanları Erdal İnönü Turgut Özal Erbakan hoca karikatürleri yapılabiliyordu.
Uyuşturucu torbacisisi böyle yok idi
Sokaklarda hava kararsada oynayabiliyor çocukluğumuzu yaşadık doya doya şimdi cocugumuzu dışarıya salmaya korkuyoruz
Güven vardı huzur vardı aldığın paranın değeri vardı özgürlük vardı şimdi bu saydıklarımin hangisi var?

Başımız göğe ermiyor tabi ama daha doğal ve sorunsuz günlerdi o zamanlar.. Herkes birbirleri ile daha iç içeydi, iletişim yokluğu yoktu, çocuklar gerçekten çocukluğunu yaşıyordu dışarıda ben dahil olmak üzere.. Şimdi bakıyorsun pandemi öncesinde bile çocuklar dışarı rahat bırakılmıyor, ailelerde hep korku var, güvensizlik hakim.. Hani yaşlılarımız der ya ah o eski bayramlar diye.. Geçmişe oluşan bu özlem 90'lı yıllar içinde geçerli.