Çocuklara sokakta yürürken bişey yedirmiyorum alamayan bir çocuk olur canı çeker isteyemez bu doğru değil diyorum yanlış mı sizce?

Bana doğru gelmiyor balım bende öyle bir çocuktum hep birilerinin eline bakardık ne yiyor diye ben vicdanen rahatsız oluyorum.

İnsan başkalarından etkilenmemeyi öğrenmeli ama dimi? Mantıklı olan etkilenmemeyi öğrenmek. Başkalarına acıma duygun olduğunu anladım, bu özünde onları kendinden aşağıda görmektir. Tüm insanlar eşittir. Ne bileyim ben çocuklarıma da büyük insanlarmış gibi davrandığım için mantığa davet ederim her olayda.

Hayır acımam , küçük görmem bence saygı duymak bu balım 5 ve 4 yaşında çocuğuma yetişkin gibi davranmam doğru olur mu bilmiyorum ben bunu yarın okul pedagogu ile görüşeyim belki de senin yolun doğrudur kesin olarak bu yanlış bu doğru dersem bilmişlik olur uzman görüşünü alayım yarın muhakkak seninle paylaşacağım. eğer o yol doğru ise beni aydınlatmış olacaksın bunun için teşekkür ederim.

Çocuklarına da aynı duyguyu aşılamış oluyorsun böylece. Yardım etmek, paylaşmak, bunlar ok ama elinde olan nimeti saklama gereği duymak bu farklı bir duygu. Büyükmüş gibi davranmaktan kastım, çocuklar duygu ağırlıklı davranır, mantıklı olanı anlatarak dengelemeye çalışmaktır. Seçme, tercih etme özgürlüğü tanımaktır ve bir birey olduğunu hissettirmektir. Bugünlerde o kadar çok bolluk var ki, bunlardan çocukların etkilenmemesi mümkün değil, korumak da mümkün değil artık. Bir de 2 tür dua vardır, fiili ve sözel. Başkasında gördüğü şeyi canı çektiğinde bu fiili dua sayılır ve er geç ona bir şekilde ulaşır. Bir yerde görmesi iyi bile yani 😄 yorumlarımı mümkün olduğu kadar eleştirisel değil, soru üzerine kafa yormak, felsefe yapmak amaçlııdr. Bunu da belirteyim, yanlış anlaşılmasın.

Ben seni yanlış anlamam muhabbetimiz olmasa da karakterin, duruşun net bu kafamda yer etmiş durumda canım.

Eyvallah 😄