Ablam ve eniştem yeğenimle yeterince ilgilenmiyor. Ne yapabilirim?

çözüm ne?

Annenin tavrini koyup artik bakmamasi

İşte annem o kadar hassas ki yeğenime kıyamaz. Ben de bunu istemem. Ablamın seyahat planlarından önce bizi düşünmesi gerekiyor 😐

Ablan degismez bencil biri bence. Annen kesin tavrini koymadigj sürece ayni olacaktir

Bazen diyorum çekip gitsem bu şehirden :( sonra kalbimin burada attığı bir şehri bırakıp gitmemelisin diyorum. Gidemiyorum fakat kalamıyorum da..

Valla sehirden gitmek bence çözüm değil. Ablanda bakamayacagi cocugu neden yapiyorsa. Gerci biliyorum onunda niyetini sirf instaya atayim resmini ve aa eksik kalmadim bak evlendim cocugum var. Ayni halamlar gibi halamlar biz kucukken babanneme bırakırdı bqbannemde bizim basimiza sarardi birey

Dün soramadım fakat çok merak ettim. Neden sürekli halanlardan bahsediyorsun? Annen ve baban nerde 🥴

Konu cocuk kitlemek oldugu kcin senelerce birey bizim yanimizda büyüdüğü icin ondan bahsettim. Annem ve babamda var ama ben kucukken calisiyorlardi isten gelene kadar babannem bakiyordu bize sözde. Ama bakmak dedigimde yemek falan hazirlamak evimiz altli ustluydu bize gonderiyordu cocugu sabah kalktigin andan gece 12 1 e kadar

Desene sen bencil insanlarla çocukken tanışmışsın :( peki bu seni değiştirdi mi, etkiledi mi? Soğuk biri mi oldun? Kimseden bir şey beklemeden kendi ayaklarının üstünde durabilecek biri?

Halamlar babannemler herkes hayatima müdahele ettigi icin hayatimin icine sıcıldı. Akrabalara karsi büyük bir nefret doluyum. evlenicek olsam bile karsi tarafin akrabalari cokta iyi olsa icimde hep bir korku var. Özgüvenim yerlerde tabi. Duygularimi pek ifade etmeyen guvenmedigi insanlara karsi soguk olan biri oldum

Aynısı olmasa bile benzer bir durumu yaşadım. Şöyle biz halamlar ve amcamlar olarak aynı apartmanda büyüdük. Ve biz sevilmeyen çocuklardık. Halamlar bizi hep en son seçenek yaparlardı. Kuzenler arası rekabet çok fazlaydı. Biz en iyi okulları kazansak bile hiç bizi övmediler. Bu yüzden annem ve babam onların gıcıklığını bize hissettirmeye çalıştı. Bizim de gideceğimiz her yere, eve alacağımız her şeye karışıyorlardı. Çözümü evden ayrılmakla bulduk. Fakat sen de bilirsin ki hemen her şey olmaz. Babaannemin rızasını alarak evden ayrılabildik. Liseye geçtiğim zaman farklı evdeydik fakat aynı şehirde olmayı yine sevmedik. Baba tarafından çok soğudum. Senede 1 kez bile konuşmuyoruz. Herkesin kaderi ne yazık ki doğduğu yer olabiliyor. Bunu değiştirmek bizim elimizde. Şimdi büyük bir şehirde yaşıyoruz ve inan bana daha huzurluyuz.

hissettirmemeye

Hikayen benimkine cok benziyor bizde bu tarz bir evde ayni apartmanda büyüdük. Bizde tek bir fark var biz cikamadik hala yasiyoruz ayni apartmanda çünkü ekonomik acidan ailem o seviyeye gelmedi ve üniversite okuyoruz. Üniversite bitince belki gidebiliriz ya da ben giderjm sadece

Zamanla her şey yoluna girer 🙏🏻 Merak etme

Pek yolunda gidiyor gibi gözükmüyor ama bakalim gorecegiz