yeğenim (ablamın oğlu) hayatımıza 2 sene önce girdi. 2 yaşına girecek. doğduğu an sülale bayram etti ama benim içimde en ufak bir his oluşmadı. çok şirin tatlı bir çocuk ufak ufak konuşuyor. ama doğdu doğalı benim içimde hiçbir his oluşmadı yeğenime karşı. annem ve babamın uğruna ölürüm. abimle ablam için geçerli ve güzel sebepler bulabilirsem gene ölürüm ama yeğenim için ölmem. bakın gerçekten çok tatlı çok zeki bir bebek ama ne bileyim ben hiçbir şey hissedemiyorum ona karşı. el çocuğu gibi geliyor. tıpkı bana benziyor benim kopyam ama yabancıymış gibi geliyor. biz maraşta oturuyoruz ablamlar İzmir'de oturuyorlar. 1 ay önce İzmir'e geldim yeğenimi görmek için. belki alışırım da sevmeye başlarım düşüncesiyle geldim. günümün her saatini yeğenimle geçiriyorum ama yok hayır sevemiyorum bir türlü. VE BEN BUNUN SEBEBİNİ ÖĞRENMEK İSTİYORUM VE SEVMEK İSTİYORUM LÜTFEN BANA YARDIMCI OLUN.
Güncellemeler
+1 yıl
bu arada yanlış anlaşılmasın hiç sevmiyorum değil. seviyorum ama benimseyemiyorum. el çocuğu gibi geliyor.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer