Yeğenimi sevmiyorum hiç sevmiyorum?

3 yaşına kadar kendi evlerindeydi başka şehirde sonra bize taşındılar bazı sebeplerden 2 yıldır bizdeler malesef

Sen hep annenle yaşadığın ve ona bağlı olduğun icin başka çocuğu kabul edemiyorsun ki bu yalnız bir çocuk icin gayet iyi. Mesela annene vurmasından nefret ediyorsun. Gözün gibi sakındığın annen için. Aslında başla türlü sevmeye çalışabilirsin ama istemek önemli

Kuzenlerimin çocuğunu falan hep seviyorum inan ki çocuklara garezim yok. Ama sanki sınanıyorum sevmediğim herşey var bu velette herşey. Başka türlü de sevemem yani, ya büyüyecek aklı başına gelecek öyle anca o da bir ihtimal

İste seninle anneni paylaşıyor ayni evdesiniz ve o sevmediği hareketleri falan görüyorsun. Belki yine uzağa gitse görmesen diğerleri gibi iyi yaklaşabilirsin zamanla

Evet aslında son dediğin çok doğru inşallah giderler başka bir eve annemle yine ikimiz evimizde sağlıklı uzun ömürlü yaşarız. Beni daha mutlu eden birşey yok inan ki tek varlığım annem ve köpeğim. Onlara el sürülmesine ve ses yükseltilmesine tahamül edemiyorum.

Onlar senin hayat üçgenini oluşturmuş durumda. O kadar seviyor ve bağlısın ki kötü bir şey istemiyorsun onlar icin. Huzurun olmadığını düşünüp yine yigeninden uzaklaşıyor olabilirsin. Aslında ondan uzaklaştığın konular sana nasıl hissettirdiği emin ol :)

Bilmiyorum tesadüfte olabilir yani çünkü kelimesi kelimesine sevmediğim tiksindiğim herşey var çocukta HERŞEY. Güzel bir iş bulursam annem ve köpeğimi parama göre bir ev tutup yanıma alıcam. Böyle bişey olursa sanki ömrüm tazelenirmiş gibi hissediyorum inşallah...

19 yaşındayım

Eğer abin veya yengenle problemin varsa normal

Yok ikisiylede sadece abim benim gençliğimi yaşamama katlanamıyor bazen , ben bu yaşları bulamayacağım için birdaha imkanım oldukça tadını çıkarmayı hedefliyorum

Diğer çocuklara da aynısını mı hissediyorsun

Hayır bu hareketleri yapmayan kendi halinde çocukları severim oynarım onlarla

O zaman şımarık yetişiyor. Doğrusunu siz öğretin