Yaşım 30 üstü, evlenmediğim için artık pişman oluyorum. Haksız mıyım?

Merhaba.
İnsanız severek güzelleşir sevilerek güç buluruz ama gönül işlerinde acele etmek doğru değil çünkü önemli olan doğru insanı bulmak, ondan önce doğru olmak şart sabrınızı koruyarak yaşamaya devam etmelisiniz nihayetinde yarınların neler getireceğini bilemeyiz dik durarak önünüze bakarak ilerleyin umudunuzu yitirmeyin karamsar olmayın, bu durumda olan siz değilsiniz yaşayıp göreceğiz şu hayatın her bir alanında mücadele var evde işte sokakta aklınıza neresi geliyor ise orada insanın olduğu yerde mücadele mutlaka olur, ekmeği de ağzımıza alıyoruz çiğnediğimiz an midemize gidiyor bakın bu bile bir çaba gerektiriyor güzellikler zorluklara göğüs gerdikten sonra ortaya çıkar, bunun bilincinde olmak lazım.

Biraz özel olabilir ama ailenin evliliği kavgalı ve gürültülü geçiyor olabilir mi? Bana göre ebeveynlerin tutumunun çocuklar üzerinde büyük etkileri var. O yüzden ben de mi böyle olacağım diyerek evliliğe uzak bakabiliyorlar. Genelde de sizin yaşlarınızda bekar kaldıkları için pişman oluyorlar. Sonuçta evlilik hayatın akışında bir sıçrama noktası olup hayata başka bir anlam daha kazandırıyor. Bu saatten sonra geçmişi konuşmak yararlı değil ama düşüncemin doğru olup olnadığını merak ettim.

Baba parası ile okumanda sorun yok, babanin maddi durumu elverişli ise sorun yok,
Okumanin zarari yok hayalinin pesinden kosmani tavsoye ederim,
Pes etme sakın, pes etmek acizlerin işidir.
Çalisip okumaya calissan zorlanacaksin, belli bir sure baba dan destek al iş sahibi oldugunda fazlasiyla babaya yardim edersin.

İnsan yaşlandıkça bilince geliyor, bilince geldikçe olgunlaştığı ölçüde aslında çovuklaşıyorda. Sana tavsiyem yaş sayılardan öte bir şey değil neyi foğru gördüysen onun peşinden koş, hiç bir sey için geç kalmış gibi düsünme çünkü bu günlere kadar hep en iyiyi düşündün.