Ağlayarak yazıyorum lütfen bakar mısınız?

Merhaba. Üni 3. sınıfa geçtim. Ailemden uzakta okuyorum yurtta kalıyorum. Okulda ve yurtta hiç arkadaşım yok. Sessiz utangaç biriyim maalesef bunu bir türlü aşamadım. 1. sınıf online Dı. ilk sene sınıfta Herkes wp grubundan tanışıp 4 5 kişilik grup olmuş. 2. yıl yüz yüzeye geçince sınıfa bir gittim ki herkes kanka modunda. Ben wp de falan kimseyle konuşmadım o yüzden kimseyi de tanımıyordum. Aylarca okula gidip sınıfta bir köşede yapayalnız oturdum. Yanıma farklı gruplardan tanışmaya gelenler oldu. Ama 1 kerelik oldu devamı gelmedi. Çünkü yanlarında sessiz ezik sönük bir insan istemiyorlar sanırım. Daha sonra o yanıma gelenlerden biri beni 3. kere daha çağırdı gel yalnız kalma falan diye. Ben de ondan sonra her ders yanlarına gidip oturmaya başladım. Bu grup 6 kişi ve hepsi samimi olmuşlar. Beni çağıran o kız dışında bu gruptaki kimse beni tanımaya çalışmadı. Ben zaten utangaç biriyim onlar da hiçbit şey yapmadı. Yine de yanlarına oturmaya okul çıkışında otobüse beraber yürümeye devam ettim. Sadece günaydın görüşürüz ya da dersle ilgili 1 2 kelimelik muhabbet dışında hiçbir şey konuşmadılar benimle. Kendi aralarında konuşup gülüyorlar ama ben çok uzak hissettim hep. Ama yinede yanlarında sessizce durmaya devam ettim 1 buçuk ay falan. Sonra bir gün okul çıkışında herkes evine dağıldı. Gruptan sadece 2 kişi ve ben kaldık otobüse yürürken. Sonra o kızlardan biri diğer kıza dediki aç mısın yemek yiyelim dedi. Ben beni de davet etmelerini bekledim ama sanki ben yokmuşum gibiydi o kadar ağrıma gitti ki. Sonra bana görüşürüz gamze diyip gittiler. Başka bir gün de gruptan bir kız diğer 5 kıza bileklik almış. Okul çıkışı yürürken birbirlerine sarılıp bilekliği kızlara verdi. Ben bana da vermesini bekledim. Çünkü 1 buçuk aydır yanlarndayım ve beni yanlarına çağıran da onlar. Ama vermedi. Size o anı anlatamam sanki ben orada görünmezmişim gibi hissettim. O günden sonra onların yanına bidaha gitmedim. Kimse de bana niye gelmedin demedi. Yanlarında gezen bir çöp poşetinden farkım yokmuş. Sadece yalnız kalmayım benim de arkadaşım olsun beni yanlarına çağırdılar, bir süre sonra ben de uyabgaölığımı aşıp kaynaşırım zannettim. Ama hiçbiri beni tanımaya bile çalışmadı. 2 hafta sonra okul açılacak ve ben yine bir köşede yalnız oturucam herkes bana acıyarak bakacak. Gerçekten ölmek istiyorum napıcağımı bilmiyorum. Kimse ay sen utangaçsın gel yalnız kalma kaynaş falan demiyor anladım. Okulunu değiştir falan demeyin, bununla okulla bir alakası yok. Sorun benim silikliğim. Kendimi çok kötü hissediyorum bir şeyler yazarsanız çok mutlu olurum...

Ağlayarak yazıyorum lütfen bakar mısınız?
Cevapla