Sosyal yaşamda en çok sizi rahatsız eden şey nedir?

İnsanların üstünlük çabalarına tahammülüm yok! Dünkü çocukların bir kutu kargoyu taşımamak için, plaza da yasak olmasına rağmen, kargocu ile "6. Kata götüreceksin" kavgasına şahit olunca üzüldüm. Karşısında ki insan, en azından yaşça büyüğü, zaten asansör taşıyacak, bu hakâretvari tavır neden? Otobüs kuyruğunda arkamda ki elli li yaşlardaki kişi önüme geçti, ses etmedim, tam otobüse bineceğim, arkamdaki kız, gazetesini kapıy uzatıp yolumu kesti, baktım "o adamın arkasında ben vardım" dedi. Güldüm "iyi sende geç" dedim. Ne oldu yine boş koltuk vardı, bu kavgalar neden? Taksim'de çalışırken her gün bir sıra kavgasına şahit olmama şaşırıyordum, çünkü insanlar tüm ezilmişliğini yenebilmek için, başkalarını ezme çabasındalar.

Değer, vermek ile üstünlük, ezmek ile olur. Birisi "ben" öteki "biz" der. Birisi cehaletin, manevi açlığın tezahürü, diğeri toplum denen şeyin, en güçlü, ilk tuğlası. Sosyalin medyası hep bir benlik davasında, insanlara bunu öğretiyor, farkında olmadan, biz bizi bu konuda hipnoz ediyoruz. Herkes kötü ise, biz de o toplumda, o kötünün parçası olmuyor muyuz? Herkesin kusurunu görmek kolay ama güzelliğini göremez hale gelmemiz için bunca çabaya gönüllü razı olmamızı anlayamıyorum. Bu gün bir insanın durumun da, yazdıklarını okuyunca çok güldüm. "Düşük seviyeli insanlar" diye girdiği yazıda, başkalarına laf saymak için, tamamen kendi yaptıklarını anlatıyordu. Çok kişi gördüm, "cahil millet" dşye lafa girip kendisini anlatıyor, farkında bile olmuyor. Konfüçyüs der ki; "Dünyayı değiştiremiyorsak, en azından kendimizi değiştirebilmeliyiz." Harkulade güzellikte bir kelebeğin, nereye konduğuna bakıp gülmek yerine, o kelebeğin güzelliğine odaklanmalıyız. Güzellikleri görmez olduk maalesef.

Bu arada soruya limon sıkmak için değil, sosyal ve medyasında gördüğüm rahatsızlıkları ifade için belirttim. Çok uzattım🙂