Annem ile anlaşamıyorum?

Evet 26 yaşında gelmis biriyim iş desen yok kendimi parçalayıp duruyorum birşeyler olsun etsin diye olmuyor kpps hazırlanıyorum 2 yıldır oda olmuyor mağazaya girdim çalışıyım ediyim değişlik olsun diye iyi oldu tabi zorlukları da vardı elim para görmeye başlayınca değerli oldum işten ayrıldım sınava girecem diye ailemin bana kıymet vermediğini gördüm abim annem icin daha kıymetli 4 kardeşiz en degersizi benim ne çok çabalayan da benim. evden kaldın seni isteyen yok giyimine bak paspal vs vs o kadar çok laf duruyorum dayanacak gücüm kalmadı biri ile tanıştım onunla konuşunca edince rahatlıyorum annem bunu fark etti dışarı bile çıkmam o kadar laf oluyor ki sürekli mesaj mesaj arar eder. Önceden anne sıkılıyorum çarşıya gidek derdim gelmezdi. ben zaman geçirmek istedikce gelmez etmezdi üniversite iken kimsem yoktu arardim işim var diye kapatirdi bunları düşündükçe çok zoruma gidiyor benim suçum ne niye ben mutlu olamıyorum arkadaşlarıma bakıyorum bana bakıyorum üzülüyorum başlıyor abin yemiyor etmiyor yesin anne gezsin Diyorum ben suçlu oluyorum yaptığım ettiğim hatalar hep yüzüme vuruluyor yoruldum Allah korkum olmazsa intar etmeyi bile düşünüyorum işin içinden çıkamıyorum abim ile bir oluyor bana etmediklerini bırakmıyorlar Allah rızası için bu durumdan nasıl kurtulabilirim yardımcı olabilir misiniz?