Annemle hiç anlaşamıyorum?

Ben 25 yaşında kendini geliştirmeye adamış bir genç kızım, kariyerime odaklanıyorum elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum ama annemle asla anlaşamıyorum. Çok kapalı bir zihniyeti var, hiç onun diğer anne kızlar gibi bir ilişkim olmadı. Çok açık giyinmediğim halde sürekli her gün kıyafetlerime laf ediyor, çalışıyorum tüm gün boyu eve uyumaya yemek yemeye geliyorum istemiyorum ki onunla karşılaşayım. Benimle tek konuştuğu konu din, açıklık başka hiçbir şey değil. Yurtdışında bir projemi atmıştım ona, benim başarımdan ziyade direkt o ne biçim üst demişti. Ben kansere çözümde bulsam sırf başımda başörtü olmadığı için benimle asla gurur duymaz. Başarılarımı hiç önemsemiyor, benimle hiç gurur duymuyor çünkü ben açığım beni obje olarak görüyor. Geri kafalı akrabalar benimle ilgili bir şey söylediğinde asla ağzını açıp beni savunmaz, onlara hal verir. Beni bi yerlerde paylaşmaz, ama erkek kardeşimle fotoğrafını profil resmî yapar, benden utanır. Onunla aynı ortamdayken benimle tek konuştuğu daha doğrusu bana bağırdığı benimle kavga ettiği konu bu. Onunla daha ilerisine gidemiyoruz, asla ona derdimi anlatamıyorum. Bunun artık işin dini boyutunu geçtiğini düşünüyorum. Çok canımı acıtıyor, annemle yakın olamamak, diğer arkadaşlarımı görünce çok imreniyorum. ne yapmam gerekiyor?