Ruhsal acı çekip bunu fiziksele dönüştürüyorum , bu bana ileride çok zarar verir mi?

Zaten çok pişmanım ama kimse bana destek olmuyor sıkıntılarımı bilmelerine rağmen. Hadi herkesi geç annem ya o bile niye böylesin son zamanlarda yapmayacağın seyleri yapıyorsun diye bir kez kızmadı ya da konusmadı adam akıllı. Bende buna dayanarak nasılsa kimsenin Umurusunda değil diye sürekli basıma bela almaya meyilliyim

Ne peki

Evet. Ama acı çekmezsem içimdeki acı daha çok acıtıyor , senin bazen nefes alamadığın anlar olmuyor mu hiç?

Geçirdiğim sinir krizlerine müdahale edemiyorum psikiyatrist ilaçları bulunduğum çevre şartlarında ve iş hayatımıda etkilediğinden kullanamıyorum daha doğrusu kullanmak istemiyorum

Evet sanırım o. Saçımı maviye mesela boyadım Şu an çok pişmanım geçmiyor. Kollarımı öizdiğim çizik izleri tamamiyle sinir krizlerinden ibaret mesela. Sadece mesela bir şey istiyorum o saniye düşündüğüm gibi uygulamam beni korkutuyor. Mesela Kendimi köprüden atayım mı desem maksimum 2 gün içerisinde bunu yaparım yani biliyorum ki ailemede söyledim pek ciddiye almadılar beni

Asıl neden ne biliyor musun? Beni kimsenin sevdiğini düşünmüyorum ve bazen Kendimi dünyanın en aşağılık şeyiymis gibi görüyorum özelliklede erkekler için sadece cinsel objeden ibaretim

Değersizlik sendromumu bilmiyorum birşeyler yasıyorum içimde bende tam anlam veremedim

Çevre olarak kalabalık biriyim ama kendi içime dönüğüm , asosyalim ama kendi sorunlarımdan asosyalim. Dısarı yansıtmadığım sürece herkes gibi konuşabildiğim çok kişi var ama konusmak istemiyorum açıkçası kimsenin derdimide bilmesini istemiyorum

Evet ve ilk basta alkolle basladım Kendimi uyusturmaya şimdi her geçen gün bir tık fazlasını yapıyorum. İçimde bastırdığım herşeyi uygulamaya döküyorum