Birine anlatmassam çatlıycam?

evdekiler sıkı sıkı tembih etti kimseye söyleme diye o yüzden buraya yazıyorum. Ya evde oturuyoruz bir kadın geldi kimsede tanımıyor , her kes bir birine baktı. Neyse küçük kardeşimle beni odadan çıkardılar üstüne üztün bi de kapıyı kitlediler dedik lan noluyo. Kadın annemle konuşuyo maksat şuymuş beni oğluna istemeye gelmiş hatırladıkça elim kolum titriyor hala. Sırf paşa oğlu istemiş diye 10. Sınıf öğrencisini İSTEMEYE gelmiş şaka gibi. Annem demiş ki bu daha çocuk hayalleri var, okuyor be istemesi. Kadın da yok bizim şpyle evlerimiz böyle imaretlerimiz. Küçük kardeşim koşa koşa geldi galiba konu senle ilgili o an nasıl heyecanla karışık bi korku yaşadım bir Allah bilir. Sinirle girdim tabi emin de değilim çocuk belki yanlış söylemiştir diye, baya sinirli anne bu doğrumu dedim yüzüme bakıyor. Kadın ondan önce ay yok canım senle ilgisi yok git sen diyor. Ya annem he dese bana sormadan nikah kıyacak ya karısı. Sanki ben malım bu da pazardan hayvan seçiyo. Bi de gelmiş diyo ki oğlum senin kızını görmüş beğenmiş ya siz kimsiniz kimm? Her satırı yazdıkça o ankı sinirim geliyor ya. gerçekten böyle insanlarla nefes aldığım için utanıyorum kimin ne hakkı var ki bu yaşında bir çocuğa bu stresi yaşatmaya, sanki çok düzenli bir dünyada, ülkede yaşıyoruz üstüne de böyleleri tuzu biberi yani. Artık buraya kadar okuyan varsa dert ortağımdır😩

Birine anlatmassam çatlıycam?
Cevapla