Allah kaybettiğimiz yakınlarımıza rahmet eylesin. O anı bir daha yaşatmasın.
Öyle bir gece düşünün ki; İyi geceler diye öptüğünüz ailenizi, Küs arkadaşlarınızı, Kapı önünde duran köpeğinizi ya da evde beslediğiniz kedinizi sabah bulamayacaksıniz.
Sesimi duyan var mı. Yıllarca unutamadığım cümle. Sesini her 17 Ağustos da duyuyoruz. 17.08.1999 ( 03:02 ) 🎶
İzmitteydim, o cehennemin göbeğinde. Unutmak mümkün mü...
Aklının alamayacağı bir şeyi yaşıyorsun uykunda, ne anlam verebiliyorsun ne de nerde duracağını bilebiliyorsun, sadece korkuyorsun...
Dışarı kendini atabilme şansını bulunca o yaşadığın sokaklardaki binaları göremeyince, o binalarda yaşayan komşularını düşününce, hatta hava aydınlanınca enkaz altında kalmış ölülerini görünce, betonların arasında çaresiz inleyişlerini duyunca psikolojin yaşadıklarını kaldırmıyor...
Hatırlıyorum. Annemler beni evde unutmuşlardı son anda babamın aklına gelmişim 9 yaşındaydım. kucaklayıp merdivenden indirmişti. Ayaklarım merdivenlere vurmaktan çok ağrımıştı. büyük parkta yatmıştık. Sabah eve kıyafet almaya girince yine artçı deprem oldu. Annem kirişin altında bana sarılırken o korkuyla annemi itip merdivenlere koşmuşum. Aşağı nasıl indim bilmiyorum 😞 Allah bi daha yaşatmasın. Çok korkunç bişey. O fincanların Avizenin sallantı sesini unutamam. Günlerce avizeye baktım sallanıyor mu diye.