Narsist babama katlanamıyoruz?

Ben üni 2. Sınıftayım ablam okumuyor şu an babam sürekli bizi ve çevresindekileri ağır eleştiriye tutuyor ve her koşulda en doğrusu ve en zekisi kendisiymiş gibi bize hakaret ediyor. Kendisi başarılı ama onun zamanın koşulları öyle gerektirmiş artı ailesinden bağımsızmış. Ama o sürekli kendisinin emrinde olmamızı istiyor asla ne istediğimiz önemli değil hayatımızın en ufak şeylerine bile karışıyor bizi insandan görmüyor ve annem de babamın arkasını kolluyor. Sürekli babanız da öyle diyordu çok başınıza buyruk oldunuz falan diyor. İş bul çalış dediler buldum geceye kalamazsın falan diyip beni rezil ettiler ertesi gün başlayacaktım (9da çıkıştı bir de) Oysa ki çok normal şeylerden bahsediyorum. Daha bugün ablamın yurtdışında iş imkanı oldu annem babanı delirtme sen kim oluyosun böyle konuşuyorsun gitcem yapcam falan sen mi karar veriyorsun gibi şeyler dedi kız kaç yaşına gelmiş hala babam ne derse o. Keşke bilinçli olsa da dediklerimde haksız olsam çünkü yaptığı ve yapmak istediği şeyler uçuk değil. Beni üniversiteye yollarken bile bir sürü tehdit etti erkeklerle konuşursan okuldan alırım vs. Ben katlanamıyorum artık neyse ki şehir dışındayım ama ablam için endişeleniyorum aklımıza gelen tek şey para biriktirip terk etmek oluyor. Ve hayatı öyle gelişigüzel yaşayacak değiliz nerede ne iş yapacağımız da belli sadece babamın tamam demesine bakıyoruz. Sizce mantıklı mı ben ailemi geride bırakmış olsam da bunu kendi geleceğimiz için yaptığımdan pişmanlık duymayacağımızı düşünüyorum.