Neden o depremde gebermedim?

Öyle deme ya, benim de amcam depresyon hastasıydı hastanede yattı bir süre hatta. Ama sonra iyileşti ve su an her şey normal. Onu hayata bağlayan değerleri var. Sen kendine değer ver ki çevrende değer verdiğin insanlar olsun. Seni hayata bağlarlar. Bir hayvan sahiplen, sana sorumluluk duygusu kazandırır. Lütfen böyle vazgeçme.

Sen o depremde ölmüş olsan ve mutlu olabilecek bir arkadaşın hayatina devam ediyor olsa idi o da seni kafasına takip mutlu olamayacaktı. Ölüm çok acı ama acı olsa da bir gerçek. Zaten bir gün öleceksin. Kendini ne diye her gün öldürüyorsun?

Benim de annem öldü, bir ay önce çocukluk arkadaşım kazada vefat etti. Senden çok daha küçük yastaydi. Üzüldüm evet çok üzüldüm, belirli bir süre ben de mezarın içinde gibi hissettim. ama bir süre sonra bu dünyanın bir parçası olduğumuz için hayata devam etmek gerekiyor. Kayıpların için başın sağ olsun. Ama bak dediklerime hak ver ve kendine değer vermeye başla. Ben hayvanım dememekle başla mesela. Bir şeyler düzelecek, duzelmesin diye istemiyorsun çünkü seni ele geçirmiş depresyon ama inanıyorum ki iyileşince bunların ne kadar üzücü ve gereksiz olduğunu anlayacaksın.

Bak. Birilerinin ölmesi adaletsizlik olmaz. Doğan varsa ölen de vardır. Bu hep böyledir. Adaletsizlik o depreme uygun bina yapmayanlarda, o depremde can kaybının olmasına sebep olanlarda, deprem günü yağmaya gelip işleri zorlaştıranlarda. Aslında insanın olduğu yerde kötülük var diyebiliriz. Buna bakarsak 99 yaşında yaşlılıktan ölen kişinin de mutlu olacağı anlar vardı, torunları, çocuklarıyla anıları olacaktı. Ama birileri ölmeden yeni bebekler doğmaz, dünyaya sığmayız. Biz doğmadan önce de birileri öldü ve bizim için dünyada yer var. Sen de öleceksin ve senden sonra bir bebek daha doğacak. İnancın yoksa bile, yok olduğuna inaniyorsan dahi çürüyüp gitmiyorsun. Sen bir çiçeğin özü olarak belki yine dünyada olacaksın çünkü bir parçası sensin. Ölenler de öyleydi. Kendini buradan soyutlayip, yok olucam diyemezsin

:( hayatında bir şeyleri değiştirmeye başlarsan devamı gelecek, gerçekten. Kitap okumaya başla mesela, belki de okuyorsundur bilmiyorum. Sonra sevdiğin yazarları araştır. Evden çok az dışarı çıkmaya başla, bir parka git, çiçeklere bak, kedilere bak, insanlardan uzak dur belki itici gelecekler sana çıkmak istemeyeceksin ama bi bankta 25 dakika otur. Ya da uykunu düzenlemeye basla, kendin için bir şeyler yapmaya başla. Öz bakımıni ihmal ediyorsan ( sen böylesin demiyorum, depresyon hastalarında görülen bir semptom bu, seni asagiladigimi düşünme lütfen) yavaş yavaş bir şeyler yapmaya başla. Yanında arkadasin olmak zorunda değil ki. Sevdiğin bir kitabı doğada oku. Doğayla hep iç içe ol, sana inanılmaz bir huzur verecek. Annenin üzülmesi çok doğal. Ama sen artık benim yüzümden diye düşünmeyi bırak. Sadece kendine odaklan ve kendin için bir şeyler yapmaya başla. Hobilerin olsun

Ben de sokakta onlarca kedi besliyorum ve bir gün bakıyorum ki birisi eksilmiş. Evet aklına kötü şeyler geliyor insanın ama kedileri sahiplenen çok insan oluyor. Mesela o kedi insana alisiksa bir evin kedisidir belki, dışarı çıkıyordur arada, sonra sahibi taşınmıştır, ya da dışarı çıkması yasaklanmıştir. İyi olan onlarca da ihtimal var. Ben de çok uzuldugum kedilerin sahiplenildigini öğrenince rahatladım. Sen de böyle düşün, hep en kötüyü düşünme. Hayır senle iletişim kurduğum için başıma kötü bir şey gelmeyecek çünkü uğursuz falan degilsin, yok böyle bir şey. Hiçbir insanın böyle bir olayı yok zaten. Böyle şeyler düşünme ve artık kendin için kendini değersizlestiren ifadeler kullanma

Hayır değilim, kardeş ülke diye koymuştum bayrağı kaldı öyle

Öldüyse de, sen hayatına devam etmeyi bilmelisin. Hep birileri ölecek. Sürekli ölüm doğum gibi yanımızda olacak. Her doğan bir gün ölüyor, tatlı bir bebek gordugunde o hayat dolu gibi geliyor ama o da bir gün ölecek. Bu yüzden bu hayatı kötü değil, iyi yaşa, güzel anılar biriktir, bir yerleri gez gör, kitaplar biriktir ve oku. Gerçekten hayat kısa ve iyi yaşamak gerekiyor

Benim de oldu zor günlerim, sevdiğim herkes neredeyse birer birer öldü. Onun dışında da çok şey oldu. Ama bir şekilde hayata tutunmazsam dünyada kapladigim alan boşa olur. Hayatımızı yaşamamız lazım. Bu seneler bir daha gelmeyecek

Yardım etmek istedim, yorulmadim ya da sen meşgul etmedin. Azıcık dahi faydam olduysa ne güzel, dediklerimi unutma. İyi uykular, çok çok geçmiş olsun

Bu akşam nasılsın daha iyi hissediyor musun?