Nereye gitsem kendimi çok yalnız kimsesiz ve mutsuz hissediyorum. Bu durumun üstesinden nasıl gelebilirim?

Kendi aile evimde huzurum yok zaten onu söyliyim önce. Annem ve babam beni dusunmedi elini tasin altina koymadi ya bir kere basimi oksayip kizim diye sevmediler. Acmiyim tokmuyum umurlarinda olmadi. Hem okuyorum hem calisiyorum. Yakinda mezun olucam. Bir kere aramadilar. Buda yetmezmis gibi kilik kiyafetime yedigim yemege bile karisip siddet gordum. Abimden annemden babamdan hepsinden...
Bazen kafami toplayip evli abimin evine gidiyorum yengem rahatsiz oluyor gibi görumceyim ya sevilmiyorum. Ablama gidiyorum onlarinda derdi basindan askin bir kenara cekiliyorum agliyorum kendimi cok yalniz hissediyorum. Mental olarak hic iyi degilim. Sevgi ve ilgiye acim.
Hergun kendim icin dua ediyorum.