Babadan nefret etmek?

20 yaşında İstanbul'da yaşayan bir genç olarak yazıyorum bu satırları. Babam bize kendimi bildim bileli sürekli hakaret ve şiddet eylemleri uyguluyor. Artık dayanacak takatım kalmadı gücüm sabrım bi yere kadwr. Benim gibi olanlarda vardır aranizda , nası başa çıkıyorsunuz. Hergün insan azar hakaret küfür yer mi. Aile akraba desen yok hepsi çıkarcı lafa gelince biz aileyiz vs vs tantanaları. Bir insan telefon aldı diye küfür yer mi. Nie beddua ediyor anlamıyorum ben onun evladı değil miyim bana yatırım yapmasi gerekmiyor mu beni her konuda eğitip geliştirmesi gerekmiyor mu lakin ben ona öğretiyorum herseyi. Araba hayalim vardi bitane 5 sene önce alcaktım aldı elimdeki parayı 20 senedir yapamadıgı doğalgaz ve parkeyi yaptı eve. Lakin bu sene o hataya düşmüyorum alırsamda ondan gizli saklı alırım. Götü yapmaya , 2 tane işletme batırdı bütün paramiz çöp oldu ve “benim param evim malım mülküm değil mi , sanane , bu ev benim evim” vs gibisinden cümleler kuruyor ve aidiyet duygumu yok ediyor. Aranızda var mı benim gibi olan ve bana bi yol gösterebilir mi. Müdürlerim şeflerim amirlerim hepsi ailesi ile mutlu vakitler gecirirken cocuklarina egitim aldırırlen (dil kursu okul vs) benimki bana sövme dövme peşinde. Bir gün aile kuracak olursam babam gibi olmayacağıma and içtim. Şuracıkta ölse yardım etmeyi düşünürüm o raddeye geldim artık. Bir evlat babasının ölümünü diler mi.