Nasıl başa çıkmam gerekiyor bilmiyorum?

Bende hatalıyım ama iftira atmadım ben doğruları söyledim ve bu olaylar yaşanırken yalnız değilim ama bütün yaşananlar benim üstüme atıldı ben kötülendim. Onlarda masum değil

randevu almaya çalışıyorum ama boş yer bulamıyorum. yoksa gidicem daha ilk günden beri aklımda olan bir şey bu

Susuyorum ama tek suçlu ben değilim olmadıkça da üstüme geliyorlat

Öyle yapıyorum aslında unutmaya da çalışıyorum ama kaçtıkça sanki içinde buluyorum kendimi rüyalarıma girmese yine bi nebze

teşekkür ederim ama yine baştan anlatmak hatırlmamı sağlayacak

gizli olduğun için yollayamam da anlatmak istemiyorum zaten

niye bu kadar ısrar ediyorsun anlatmak istemiyorum

aptal yüzünü belli ettin seninle dertleşilmezmiş zaten sana uğraş diyen de yok zaten köpek gibi dolaşıp soran sensin

belli belli durduk yere de saldırırlar. bir kere teklif ettin istemediğimi söyledim teşekkürümü ettim üstüne 2 defa daha sormanın alemi yok. kimin ergen olduğu girdiğin tavırla belli terbiyesiz

şu konuşmada ki üslubuna bir bak ya gerçekten konuşmak istemedim ama yine de takip edicektim iyi ki etmemişim. çünkü sen gerçek bir dost ( burası için ) olabilecek bir yapıya sahip değilmişin. seninle dertleşmek hata olurmuş. insanlar böyle gösteriyor işte gerçek yüzünü. istemiyorum denildiğinde hemen çirkefleşerek. bu sinir falan değil bu senin karakterin

aptal mısın nesin ya

Çok uzun hikaye