Mutluluk bu kadar zorken mutsuzluk neden bu kadar kolay?

bir aya yakındır sürekli ağlayasım var ki zaten ara ara ağlıyorum da. Anne ve babam sürekli üzerime geliyor. 24 yaşındayım ve gerçekten nefes alacak alan bırakmıyorlar. Sürekli peşimdeler. Her şeye karışıp her şeye söyleniyorlar. Kariyerim hakkında bile konuşuyorlar. Gelecek planlarıma bile karışıyorlar. 10 küsür yıllık arkadaşımla bile aramı açmaya çalıştılar. Beni yalnızlaştırmaya çalışıyorlar. Bunun farkındayım. Hoş bunu diğer aile bireylerine de yapmışlardı. Sanırım hayatımız onlarla sınırlı olsun istiyorlar. Hani böyle çocuğu sadece kendilerine bağımlı olsun hiç özgür olmasın isteyen aileler var ya onlardan. Cidden artık çok bunaldım.

Mutluluk bu kadar zorken mutsuzluk neden bu kadar kolay?
Cevapla