Mutsuzluk bu kadar kolay iken, mutlu olmak neden çaba gerektirir?

Bence; mutlu olmak bir şeyi inşa etmek gibidir; emek ve zaman gerektirir. genelde olağanın ya da monotonun üstüne çıkabilme çabası olduğundan; sonuçta bir erek, bir hedeftir ve güçlükler barındırır. ama mutsuz olmak vazoyu düşürmeye benzer. elinden kayıp düşünce paramparça olur; neredeyse onu kırmak, bozmak hiçbir emek ve çaba gerektirmez. o yüzden mutsuz olmak kırılacak eşyaya dikkatli davranırken, mutlu olmak bu eşyayı merdivenden en üst katlara taşımak gibidir.
Sizin bu konu hakkında düşünceleriniz nelerdir?
Mutsuzluk bu kadar kolay iken, mutlu olmak neden çaba gerektirir?
Cevapla