Aile kimine verilmiş armağan, kimine ise imtihandır. Bazılarımız mutlu huzurlu bir evde yaşam sürerken kimilerimiz anne-baba kavgaları kısıtlamalar ebeveyn tarafından psikolojik, fiziksel şiddet görüyorlar. Peki ya sizin ailenizin sizde oluşturduğu psikolojik sorunlar var mı? Bu sorunları yaşarken neler yaptınız?
Benimki imtihan oldu. Devlet memuru olmamı istiyorlardı. Ben de taaa Orta okuldan beri serbest meslek istiyordum. Destek çıkmadılar... Serbest meslek çalışanı oldum. Pilotluk işlerim den birisi
Bu tip sorunlar da çok yaşanılıyor bizler için en doğru kararı onlar veriyorlarmış gibi davranıyorlar onların istediği bir hayatı yasamazsak maalesef destek çıkmıyorlar.
Yanlış büyütmek bazen yanlış büyüyenler için kötü yollara sebep olabiliyor bazen de insanlar ne yaşarlarsa yaşasınlar psikolojisini güçlü tutup babam bana böyle yapmıştı ama ben asla yapmayacağım deyip babası gibi olmamak için özen gösteriyorlar. Umarım ileride babanızdan gördüklerinizi gerçekleştirmek yerine babanız gibi olmazsınız.
Çoğu kavga dolu bir ailede büyüyenlerde var bu durum. Kendi kendinize aşmaya denediniz mi hiç? Çünkü büyüdüğünüz evde ki sorunları da siz yapmadınız ama o kavgaların içinde sizde vardınız durum aynı yine siz yapmıyorsunuz ama etrafımızda konuşması bile kavga edermiş gibi cinsten insanlar var. Bu sizi kötü hissettiriyor olması bulundugunuz kaynaktan fakat bunu aşmanız mümkün.
Psikoterapi deme ama, çünkü zamanında gittim, böyle şeyleri düşünmemeye çalış, düşününce yaz falan gibi şeyler söylüyorlardı. Bana pek mantıklı gelmiyor böyle şeyler. İşe de yaramamıştı zaten.
Ortamı değişmek lazım ama aileyi de atacak halim yok
maalesef düşünmemeye çalışmak olmuyor bir kere senin bulunduğun ortam yaşadığın evde sorun var düşünmemen imkansız. Tabiki de düşünüceksin böyle bir evde yaşıyorsun fakat şöyle bir çare ara evde problem var ama benim suçum değil evet onlar benim psikolojimi bozdular hayatımı mahvetmesine ve onlara dönüşmeme asla izin vermeyeceğim. Bu durumu ben çok yakından biliyorum anne-baba kavgası aslında onlar bu duruma alışıyorlar boşanmak yerine böyle bir yaşam sürdürmeye devam ediyorlar bu şekilde düşün.
Geçen yaz, kavga ettim onlarla bu olayla ilgili. Dedim ki, sizin için yanınızdayım, yalnız kalmayasınız diye ama siz beni düşünmüyorsunuz. Bir değişiklik olmadı.
Şimdi kulaklarımı kapatıyorum duymuyor gibi yapıyorum
Olaya şöyle bak seni böyle bir ailede büyüten kendi ebeveynlerin ve onlar seni de psikolojini de umursamıyorlar zor biliyorum ama sende onları umursama zaten hayatın icin en kötü şeyi yaptılar sana daha da yapmalarına izin verme
Benim karakterim biraz farklı ya, aileye başka bakıyorum diğer insanlardan. Abimler de hep aynı şey diyor ama benim vicdanım rahat olmuyor. Bir de yaşanan şeyler var. Karışık yani
Başka şeyleri yaptıklarından kendilerini iyi görüyorlar. Bir de herkesi aynı görmek var. 3 kardeşiz ben hiç benzemiyorum onlara. Çok hassas ve duyarlıyım
Bu şekilde olması kendinizi sürekli eksik hissetmenizi sağlar ve herkes sizden daha iyi siz eksikmissiniz hissine kapılırsınız. Aslında bunu kendi kendine yenmenizin yolları var
evet hemen her konuda tek atımlık kurşunum olurdu yanlış yaparsam ya büyük bir ödül kaçırırdım ( o zaman benim için büyük olan bi ödül ) ya da şiddete maruz kalırdım. o yüzden her ayrıntıyı binlerce kez ve her açıdan düşünmek durumunda kalırdım. bu durum mesleki olarak beni pozitif etkilese de ( tasarım mühendisiyim ). şahsi olarak basit şeyler bile bazen dünya derdi olabiliyor. çok basit konuları bile uzun süre ve çok aşırı yönlü düşünüyorum buda beni çok yoruyor