Ailemle sorunlarım var, onlarla nasıl iletişim kurmalıyım?

Öncelikle bütün sorunlarının kaynağı annem. Kendisi çok fedakar biri ama aynı zamanda fazlasıyla duygusal, demogoji yapmayı çok seviyor. Şöyle anlatıyım, erkek arkadaşım oldu. Bunu ona söylediğimde kötü yola düşüceğimi, ölüceğimi, beni kötü etkileyeceğini baya bi süre ağlaya ağlaya söyledi. Genelde kendisinin tasvip etmeyeceği konularda nefes alamıyorum başım ağrıyor kalbime bir şeyler oldu gibisinden de rollere girip benim vicdan azabı yaşamamı da istiyor. Şimdi ki meselemiz de benim çalışmak istemem. Ufakta olsa yaz ayı en azından kendimi denemek istiyorum. Yaşım 22 ve şu zamana kadar konusunu açtığımda genelde kavgayla bitti.

Benim çalışmak istemem de ki amaçta artık sürekli yüzüme vurmaya başladılar. Yok babanız sizi okuyabilmek için hasta haliyle ikinci işe giriyor da, elimizden geleni yapıyoruz da vs vs. Ben sadece üniversite için birikim yapmak istiyorum, dershane paramı vermek istiyorum, birazda artık kendimi geliştirmek için bir şeyler yapmak istiyorum.
Ama maalesef ki bugünde söylediğim de bana yine aynı tepkilerle geri döndüler. Dışarda çalışan kızların bir çoğunun kötü yola düştüğünü, çevreye güvenmediklerini, sevgilim olduğu için benimde saf olduğumu, bana kıyamadıklarını ( olurda patronlardan biri azarlarsa diye ), ölebiliceğimi söyledi sevgili anneciğim.
Ben her seferinde kendi hayatımla ilgili bireysel bir karar alıcağım zaman her defasında aynı bahaneler aynı replikler. Artık bende bunalmaya başladım. Tamam dedim çalışmıcam sizin dediğiniz olsun.
Bundan sonrası için soruyorum. Ailem bu. Bu şekil. Sizce onlara karşı tavrım nasıl olmalı? Biraz daha mı alttan almalıyım? Gerçi ala ala kendi hayatımı yaşayamayacağım. İşte dediğim gibi tavrım nasıl olmalı? Bundan sonraki kararlarının arkadasında durup bunları gerçekleştirsem az da olsa bana güvenirler mi?