Başımı açmak istiyorum ama babama bunu nasıl açıklayacağım lütfen bana yardım edin?

Istemeyerek zorla kapandım 14 yasımda. Bu sene sınav senem psikolojim inanılmaz bozuk. universiteye gidecegim seneye başımı acmak istiyorum ama bunu nasıl acıklıycagımı bilmiyorum. annem sıkıntı degil onun umrunda degilim zaten ama babamla nasıl konusacagım hic bilmiyorum.5 senedir istemeye istemeye o salı takıyorum, korktugum icin bi kere bile takmıycam ben bunu demedim. cunku cevremdeki herkes inanılmaz musluman (!). Bas ortmek onlara gore dunyanın en kutsal seyi. her seyden once geliyor. ama eger basını ortmezsen derlerki cehennemde catır catır yanacaksın... ben boyle bi ortamın icinde buyudugum icin eninde sonunda kapanacagımı biliyordum ve bana secme hakkı tanınmayacagını , fikrimin sorulmayacagını da biliyordum. Bu yuzden 5 sene bi sekilde nefret ede ede taktım. hep icimde acılma istegi vardı ama olmayacagından cok emin oldugum icin hic dile getirmedim buna mecrubum omur boyunca dedim zorundayım dedim.3 4 aydır dusunuyorum bazı geceler stresten uyuyamıyorum.. ben omur boyu istemedigim biseyi yapmak zorunda mıyım buna mecbur muyum.19 senedir annem babam ne derse onu yaptım bi kez olsun onları utandırmadım. ama simdi bi kez olsun kendim icin bisey yapmak istiyorum ulan. ben bu dunyaya bidaha gelmeyecegim bu son.. ben kac yasindayım bırakında bu kararı ben vereyim bu sorumlulugu ben ustleneyim, cehennemde" catir catir" ben yanacagım siz degil.. burdaki insanların dusuncesine gore bası kapalı kız dunyanın en namuslusu en ahlaklısı bası acıksa eger gavurun teki.. ben nasıl yapacagım bu dusuncedeki insanlara neyi nasıl acıklıycam bilmiyorum.. ablam var bana destek olur ama en buyuk sıkıntım babam onunla nasıl konusucam ben babamdan cocuklugumdan beri cekinirim evrt cok seviyorum ama babam cok sert biri onla bunu konusma dusuncesi bile beni geriyo.. ve ne derse o olsun istiyo.. cok kızacagından eminim.. bi yanım kabul etmezse bile onu dinleme diyo ama napacagım bilmiyorum ya sizce ne yapmalıyım lutfen bi cıkıs yolu gosterin..