Sevgilim yabancı, babama nasıl açıklayabilirim?

- Türk sevgilin olduğunda nasıl açıklayacaksan öyle açıklayabilirsin. Türk aile toplumunda çoğunlukla, kızlar önce annelerine açıklar durumu ve anne gidip babayla konuşur. Babanla ilişkinizde uzaklık varsa, senin için daha kolay olacaksa sen de böyle yapabilirsin.

- Senin yerinde olsaydım öncelikle, özellikle de başkalarının içinde babam ilgili

"Babamda müslüman olsun öyle diye boş boş konuşacak ne yapsam diye düşünüyorum geri kafalı insanlar beni çıldırtıyor gerçekten" gibi sözler söylemezdim. Burada geri kafalı olan baban değil, sensin. Bize öğrettiklere göre İslam'da Müslüman bir kadın, yabancı bir erkekle evlenemez. Bunu daha derin araştırmam gerektiğini düşünsem de mantıktan uzak gelmiyor bana ve bu toplumda yetişmiş, Müslüman bir babanın da kızının gayrimüslim bir erkekle evlenmesini kolayca onaylaması beklenemez. Sen önce babanın inancına saygı duyacaksın ki o da ilişkinize saygı duysun. Yerinde olsam Müslümansam şunu yapardım: Sevgilimin dinine ne ölçüde bağlı olduğunu bir yoklardım. Dinine bağlı bir Katolikse doğrudan "Müslüman olmanı istiyorum." demezdim, örneğin. Bir inancı olsun - olmasın, ona bağlı olsun - olmasın; dinimin benim için önemli olduğunu, dinine bağlı bir ailem olduğunu, onun üstünde Müslüman olması için baskı kurmayacağımı, ancak birbirimizi daha iyi anlamak ve bi olasılıkla "doğru yol"u bulmak için uzun bir süre inançlarımız konusunda olabildiğince çok konuşmak istediğimi ilişkimizin başında, tanışma aşamasında söylerdim. Onu ne anlatırsa anlatsın yargılamadan dinleyeceğimi bilmesini sağlardım. O kendi bildiklerini, düşündüklerini bana anlatırdı, ben de kendi dinimle ilgili doğru kaynaklardan sürekli araştırıp bilgimi genişleterek onunla paylaşırdım. Elimden geldiğince aklında soru bırakmamaya çalışırdım. Sonradan Müslüman olan çok yabancı biliyorum. Biri de benim sevgilim olabilirdi ki bunu babam için değil, kendim ve sevdiğim adam için isterdim. Müslüman olmasıyla Hristiyan ya da Musevi olması arasında temelde çok çok büyük ayrım olmayabilir de Budist ya da Şintoist olduğunda durum değişebilir ya da deist, ateist, agnostik olması; yalnızca inançlarımızın değil, yaşamı algılayışımızda temel bir ayrım demektir ki babamla tanıştıracaksam onunla yaşamı paylaşmak istiyorumdur ve ben Anya'ya giderken o Konya'ya gitmeye çalıştığında bu iş olmaz. Bir de bu işlere iki kişilik başladığından sürekli göz ardı edilen 3. kişiler var: çocuklar. Biz bugün eğleniyoruz diye yarın olabilecek çocukları kendi yazgılarına bırakıyoruz, bencillik ediyoruz. Belirli gelenekler-görenekler içinde, bir kültürle büyümüşken bile bize öğretilenlerle ilgili kafamızda milyon soru oluyor, çocuklarımızı kendi kafa karışıklığımız içinde büyütüp bilgi kirliliğinin içine salıyoruz ve kendileri için doğru olanı bulmalarını bekliyoruz, taşıyabileceklerinden büyük bu yük. Bu nedenle hiç değilse; onları yolculuğumuza çağırmadan, çiftler olarak yürüyeceğimiz yolu bi oturtmamız gerekir. Müslüman olan deistle, agnostikle, ateistle ya da başka dinden biriyle olmasın; demiyorum. Kadın olsa da olabilir, bence. Sonuçta, bu yanlışsa da bunu yargılayacak biz değiliz, aileler de değil. Yalnızca din ve evlilik arasındaki ilişkiye böyle içi boş bir takıntı olarak yaklaşılmamalı, üstünde kafa yorulmalı. Nasıl kafa yoracağımıza geri dönersek, birlikte olduğum adamla bu konu üstüne yeterince çok paylaşım yaptıysam çevremden bu konuda bilgisine güvendiklerimi de onunla buluştururum. Örneğin, babamın bu konuda bilgisi benden çok daha derin ve anlatmayı benden daha iyi biliyor. Birlikte olduğum adam bu tür konularda konuşup anlaşmaya açıksa, babamdan destek isterim. Babam yargılamadan, yanlış öğretilerle kafasını karıştırmadan ona bizi anlaması konusunda daha iyi destek olur. O da kendi düşündüklerini, bildiklerini bizimle ve bizi yargılamadan, anlamaya çalışarak paylaşır. Sonunda; yine de kafası bizim inanışımıza yatmadıysa yapacak bi şey yok, çabası için bile onun yanında olurum ve ilişkimiz de onaylanır. (Kimi Müslüman kadın, böyle bir durumda sevse de ilişkisini bitiriyor; onlara da büyük saygı duyuyorum.) Bunları konuşmaya açık değilse ya da benim için böyle önemli bir konuya gereken önemi vermiyorsa, bizi anlamaya çalışmıyorsa sorun neye inandığı-inanmadığı değil, dediğim gibi, yaşamı algılayışımızın temelden ayrılması ki böyle de ilişkiyi ileri taşımaya çabalamam. O benim için çabaladı mı ki ben en değerlimi ezip ilişkim için çabalayayım? Bence, sevgi doğruyu göstermeli; yanında durmaman gerektiğinde durmayıp gerçeği göstererek sevmelisin birini.

Benimde bir erkek arkadaşım var, yabancı. Benimde annemin, Kardeşlerimin haberi var. Ve eğer bu ilişki ciddiye giderse babama da anlatırım. Ters tepki alabilme ihtimali bende de var, ama bilmiyorum. Eğer memnuniyetle karşılarlarsa çook güzel olurdu. Böyle olmasını çok isterim. Olmazsa da onların dini ya da ırkçı takındığı hiçbir şey beni ilgilendirmez. Ve eğer bu yüzden kararlarının yüzde 5 ini bile bu oluşturuyorsa... Bu çok kırıcı olur. Sanırım %90 bir ihtimal var :) Var olmasına rağmen ben umut ediyor, inanıyorum. Umarım sadece ama sadece gerçekten tüm herşeyden, her konu ve inanıştan başka sadece mutluluğumuzu istiyorlardır.( Şunu şöyle yap, bu daha doğru diyerek mutluluk ya da iyilik istenmez, kararlara saygı duymak, anlamak gerekir insanları, tüm herşeyden alakasız, uzak bir şekilde, kendi başına sadece olaya, düşüncelere, kişiye anlayışla yaklaşılmalı) illada müslüman olsun diyorlarsa olayı imam nikahıyla tamamlarsınız :)) ( yani eğer onların tek engeli buysa, sizde kitabına göre oynarsınız. Ama tabi kimse zorunda değil bunu yapmaya, diyorum ki engelleri kaldırabiliriz bence buna değer 🙂 sanırım ingilizce konuşabiliyorsun?

Belirli bir yaşı geçtiyseniz ve artık baban sizi çocuk olarak görmeyecekse işleriniz kolaylaşır ama tutup 18 19 yaşlarında böyle bir şeyle babana gidersen tokat gibi bir hayır cevabı alırsın haberin olsun, benim eşim yabancı ve ben tam da sana yapma dedigim yaşlarda ailemle tanıştırmaya çalıştım. Çok zor ve sancılı zamanlardan geçtim ama siz birbirinizden vazgecmeyince onlarında söyleyebilecegi pek bir sey kalmıyor özellikle erkek arkadaşın güvenlerini kazanmak için çaba harcarsa sizin adınıza daha da güzel olur bu durum. Her şeyi zamana bırakın, olacağı varsa kendiliğinden oluyor zaten. Bir şeyleri zamanından önce zorlamak sadece size zarar verir.