Artık arkadaşlarından nefret eder hale gelmek?

Arkadaşlar çevremde yakın arkadaşım dediğim 3-5 kişi vardır en fazla ve gerçektende çok sevdiğim insanlardır ben öyle dostluk kimseye güvenme vb. Gibi düşünceleri olanda bir insan değilim hala arkadaşlarıma gayet güveniyorum arkamdan vurmazlar çok şükür ki zira elimde sadece bu özellikleri kaldı çünkü. A. B, C, D kişileri olarak adlandırıp kısa bir özet geçmek istiyorum işin özü içimi döküyorum. A: kişisi mizac geregi sert ve bazen dostluk ile laubaliyeti karıştıran bir arkadaş yer yer açgözlüdü hareketleri oluşmaya başladığını gözlemledim en zor zamanımda yanımda benim onun yanında olduğum gibi olmayışı ve agız ucuyla bişeyleri sormaya bile tenezzül etmeyip üstüne üstük borca sıkıştığım bir anda bildiği halde nispet yapar gibi aldıklarını gösterip bana hallettinmi diye sormadı bile. Çevrem tarafından yaşadığım bi body shaming olayına ne kadar üzüldüğümü anlattıktan bir gün sonra bana yaratık gibi bişey söyledi yani insan espiri bile yaparken dikkat eder. B kişisine geliyorum kendisi fazlasıyla egoist kendini dünyanın en önemli insanı olarak konumlandırmış sürekli kendini anlatan bir kişilik ne zaman mutlu bir anımdan bahsetsem benimde başıma geldi diye konuya giriyo ya bi sus mutlu anımı anlatıyorum. Konuşurken göz devirmeleri kendini başkasının agzından övmeleri beni dinlerken ayaklarıyla oynaması felan sanki yüzünde bi hayır varda. Büyük büyük hareketler en ufak hareketi bile istüne alıncak kadar kendini önemli görmesi ya daha bunun gibi bir sürü şey sayarım ek olarak toplum için yaşayan biri bilmediği sanat tarihi hakkında bile ben önceden bunların uzmanıydım diyen biri ya bi sg diyceksin diyemiyorumda bıktım hepsinden yemin ederim aglıycam C ve D ye girmek bile istemiyorum biri yardım etsin napmalıyım