Babaannem vefat etti ve aklımdan çıkmıyor. Toparlar mıyım?

Babaannem dün, yani 8 Haziran perşembe günü vefaat etti. Genellikle arayıp sormazdım ama çok severdim. Babam ve annem bir sabah uyanıp biz İstanbul'a gidiyoruz dediler. Biz Antalyada yaşıyoruz, babaannemler ise İstanbula yaşıyorlar. Neyse gittiler felan. Bende o süreç içinde ablamda felan kaldım. Babaannem hastaneye kaldırıldığı için gitmişlerdi. Gece kalkıp kan kusmuş (mide kanaması geçirmiş) Zaten babaannem siroz hastasıydı ve son evrelerindeydi. Babaaanem vefaat etmeden bir gün önce ablamla konuştuk. Babam ablama hazırlıklı olun durumu pek iyi değil demiş. Ertesi günde ablam beni babaanem öldü diye uyandırdı. Uçağa atladık geldik. Ablam yol boyu ağladı. Babaanemim tabutuna sarılıp ağladı. Ben ise kendimi tuttum ama onun tabutunu ve arkadan okunan dua sesini duyunce tutamadım ağladım. Tanıdıklar gelip destek oldular. Neyse gömülmeden öncede sarıldım tabutuna öptüm. Dedem ve babamında surat ifadeleri beni çok üzdü. Gömülürkende kefeni kan içindeydi o görüntüyü hiç çıkaramadım aklımdan. Hele de babamın babaanemi gömmeye çalışması... Annem ve halam anlattı babaanemi yıkarkende hep kanıyormuş. Durumu fena değilken birden kötüleşmiş. Hastaneden çıkamicam diyormuş. Canım babaannem ölmeden bir gün önce canı pizza çekmiş alıp yedirmişler. Mekanı cennet olsun moralim çok bozuk depresyonda gibiyim umarım toparlarım...