Arkadaşlık kuramıyorum ve dışlanıyorum?

Normal, birlikte olabileceğim, bana cesaret verebilecek, insan içine çıkmaktan o var diye korkmayacağım bir arkadaş istiyorum. Ama insanlar beni gruplarına almıyor, bir şey olursa tek beni davet etmiyor vs. Bazı da popüler insanlar var arkadaş ortamında, diğerleri tavuk civcivi gibi peşinden ayrılmıyorlar (acı). Tabii ki böyle olmak istemiyorum, sadece yakın bir arkadaş istiyorum. Aynı zamanda sınıf içinde sessizim. Bir şey anlatayım: bir zaman bir şarkı vardı, ben yurt odasında (kalabalıktı) şarkının çok güzel olduğunu ve bakmalarını söylemiştim (kimse bakmamış), sonradan (1-2 hafta sonra) başka biri daha şarkı önerdi. Daha başka biri dedi ki odadan: "Yaa arkadaşlar... nın (diğer öneren arkadaş) önerdiği şarkıya baktınız mı? Ufff çok süper değil mi?" Şarkı güzel değildi, hele "çok süper" diyen arkadaşın zevkine hiç mi hiç uygun değildi. Böyle işte çevremdeki insanlar, düzgün bir insan lazım bana, "çok süper" diyen gibi biri değil. ... Ve bir insanla yakınlaşman için size hayatta aynı şeyleri aynı zamanlarda yaptıran, sizi bir araya getiren bir şey olması gerekiyor. (Okul gibi) Yoksa birbirinizi tanıyamazsınız bile. Benim çevremde de hiç yakınlaşabileceğim insan yok. Herkes birinin taklidi. Bu genel bir şey değil, benim bulunduğum ortam öyle rast gelmiş bana.

Özenti insan olmayan, arkadaş olabileceğim biri arıyorum, ama bulunduğum ortamda öyle biri yok, ayrıca artı yük olarak civcivlerin kötü muamelesine maruz kalıyorum. (Tavuklar civcivler kadar üzerime gelmiyor)