Aileme katlanamıyorum?

Ben yedi yaşıma kadar babaannemlerle büyüdüm, onu anne olarak bildim. Sonra ilkokula geçer geçmez annem ve babam beni yanına aldı, onlardan ayrı büyüdüğüm için yabancılık çektim ve ısınamadım.

Beraber yaşamadık çünkü erkek kardeşim otizimliydi, özel bir bakıma ihtiyacı vardı ve ailem böyle bir saçmalığı uygun gördü, şimdi 18 yaşındayım. Hiç bir şeye tahammül edemiyorum. Erkek kardeşimi kıskanarak büyüdüm ve ailemin gözüne girmek için bütün saçmalıkları yaptım. (Özellikle babam biraz muhafazakar neyden bahsettiğim anlaşılmıştır.) evde herkes gergin ve gerginlikleri üzerime boşaltılıyor. Stres topu oldum. Odamdan bile çıkmıyorum, ne yaparsam yapayım kabahat oluyor çok yoruldum artık.

Özellikle şu aralar erkek kardeşim içip eve geliyor, sürekli bir kavga ortamı var. Daha anlatabileceğim çok şey varda neyse.

Böyle işte, gece gece çok bunaldım ve bir yere yazma ihtiyacı hissettim. Seneye üniversite sınavına girip başka bir şehire gideceğim, dil bölümündeyim belki yurtdışına kapak atabilir ve sonsuza kadar kurtulurum.