Kendimden ve geçmişimden nefret ediyorum nasıl aşıcam?

Kendimden ve geçmişimden nefret ediyorum. Kendimi eskiden çok çirkin ve hiç bir şeyi hak etmeyen biri olarak görüyordum. Bunun sebebi babamdı ailede beni hep sen kimsin dış kapının mangalısın derdi. Bir şey başardığımda aman sen kendine bakamıyorsun bir de Başkan mı oldun vs derdi. Küçük çocuğum. Ablamlar kıskandıkça dalga geçerlerdi. Dış görünüşüm bir zamanlar çok kötüydü. Ailem bunu bildiği halde bana destek olmadı. Hep çoğu kişiyi kendimden üstün gördüm. Bu yüzden Sosyalleşmekte sorunlarım vardı. Hep kendim gibi yalnız ve dışlanan kişilerle arkadaş oldum. Tek yapabildiğim kendimi zorlayarak çok fazla çalışmak ve tükenmiş bir aptal gibi hissediyorum. Emeklerimin karşılığını aldım ama herkes çok çalışmak aptallık vs diyor. Ne zaman herkese uysam acı çektim. Uymazsam sanki dışlanıyor gibi hissettim onlara uymaya çalıştıkça acı çektim. Ve asla olamıyorum. Sevgilim olsun bana destek olsun diyorum ama hep sırtlan çıkıyor. Bu yüzden çok acılar çektim. Şimdi sevgiliden de korkuyorum. Beni seven de benim dengimde birisi olmuyor. Yani hem nefret ediyorum kendimden hem böyle oluyor. Sizce benim derdim ne? Sorunun dışarda olduğunu düşünüyorum. Her zaman benimle dalga geçen insanlar olduğunu hissedip hiç bir şey yapmadığım İÇİN bu acıyı şu an çekiyor olabilir miyim? Onlara ağızlarının payını verseydim şu an iyi olabilir miydim? Bir de bunu artık izin vermeyeceğim dediğimde de ufak şeylere bile ayarlanmakta başladım. Her şeyde böyle konuşamazsın vs yapıyorum. Bu normal mi? Agresifsin diyorlar kendi çıkarları İçin öyle dediklerini düşünüyorum. Ay help nolur öldüm