Babamla barışmalımıyım?

Merhaba Arkadaşlar,
Tabii bu konu 2 3 metinlik soruyla çözümlenecek bir konu değildi. Bu yüzden özet olarak geçmek istiyorum. Fakat burada düşüncelerinize çok ihtiyacım var. 18 yaşındayken babamla yollarımızı ayırdık. Babam uyuşturucu bağımlısı olmuştu. Anneme çok çektirdi. 2 evlatları olarak bizlerde çok çektik. Elimden tutup beraber uyuşturucu almaya götürüyordu. o zamanlar anlamıyorum sanıyordu 6 yaşındaydım. Gözümün önünden gitmiyor o görüntü. Sanki 3. bir göz olarak uzaktan onları izliyormuşum gibi hissediyorum. Babamın beni elimden tutup uyuşturucu almaya götürürken. Şimdi ellerinizden öper 2 yaşında oğlum var. Ben onun elinden tutup, parka götürüyorum. Fakat bu olay aklıma geldikçe iç çekiyorum. Mesela oğlumu bağrıma basarken, başımı babamın göğsüne koyduğum o sıcaklık anları geliyor. Babasızlık içinde baba duygusuyla boğulmaya başladım. Bu evladım olduktan sonra dahada belirdi. Çok zor zamanlardan geldim. Maddi ve manevi boyutlarımız çok iyi. Eşimle 15. yılımız ve çok mutluyuz. Özellikle oğluma dünya'nın en iyi babası olma hedefim var. Belki de babamın bana kazandırdığı tek şey bu. Ona çok destek verdik. Cezaevine girdi. Çocuktum ziyaretine gittiğimde jandarmalar üstümü ararlardı. O an belki anlamıyordum işin duygusal boyutunu fakat askerliğimi bile cezaevi jandarması olarak yaptım. Çocuklar geliyordu. Kulede nöbet tutarken gardiyanlar cocukların üstünü arardı, etkilendirdim. Koğuş aramasına girerdik. Dolap araması yaparken dolaptaki cocuk resimlerini görünce, etkilenirdim. Bazen cocuğum gözlerime bakıp gülüyor oan cocukluğum aklıma geliyor. Başlıyorum iç çekmeye. Hayatımı zor kurtardım. Dediğim gibi cocuğum olunca daha çok etkileri oldu. Yaşadıklarımızı annem, ablam ve eşim biliyor. ve şu an sizler. Ailem psikolog desteği almamı istiyor bu konuda belki rahatlarsın diyorlar. Fakat ben cesaret edemiyorum gitmeye. Git barış dicek ve bunu yapmaya cesaretim yok. Ölümünü duymak bana acı verecek fakat kurtuluşum olacak gibi.
Gerçekten çok çektirdi. Destek cıktık. Herşeyi denedik. Fakat o maddeyi seçti. Hiçbir faydasını görmedik. Bıcak çekti, hiçbir macıma gelmedi. Bir ihtiyacın var mı diye sormadı. Allah kimsenin başına vermesin cidden ağırdı yaşadıklarımız. Şimdi sisteme kızıyorum ! ne gerek vardı ki bunlara.. Evlatlarının hiçbiri senle görüşmüyor. Hayatta yalnızsın ve torunlarını göremiyorsun. Babalar ne kadara kötü olursa olsun hiçbir insan bunu hakketmiyor. Zamanındaki yanlışların kurbanı oldu. Üzülüyorum arkadaşlar çok ama elimden bir şey gelmiyor. Korkuyorum