Çocukluk travmamı atlatamıyorum ne yapmalıyım?

biraz çocukluğumdan bahsetmek istiyorum.

Çocukken 7/24 kavga edilen bir evde büyüdüm.
Ailem benimle asla iletişim kurmazdı hatta bu yüzden
Okulda sessizliğimden faydalanıp bana zorbalık yapan çocuklarda az değildi. Hocalar bir olay olduğunda ilk hedef noktaları bendim.
Hatta eve gelen misafirlerin çocukları evi dağıttıklarında suçu üstüme atardı ailem “sen yaptırıyorsun, suçlusun” diyip dayak atarlardı oysaki korkudan oynayamazdım çocuklarla çünkü etrafı dağıttığımı düşünüp beni döveceklerdi keşke dağıtsaydım ama asla dağıtmadım :)

5 yaşında bana motor çarptığı için babam tarafından dayak yedim :) sebebi motor çarptığı için suçlu olan benmişim.. keşke orada ölseydim Ahahaha

Daha ben 8 yaşındayken okuldaki öğretmenim bu ucubenin yanına oturmayın, midemi bulandırıyor demesi üzerine herkes bana hakaret ve küfürler etmeye başlamış ve bunu 3 sene sürdürmüşlerdi. Bütün yılımı tek başıma bir sırada geçirmiştim.

Ortaokulda ise ilkokuldaki sınıf arkdaşlarım diğer yeni çocuklarla arkadaş olmayayım diye beni kötülemişlerdi. :) tahmin edersiniz artık devamını.
Beni banyoya kilitleyip kaçıyorlardı, saçımı yakmıştı bir keresinde biri. Ve bunu öğretmene anlattığımda asla umrunda değildi.
Liseden bahsetmek istemiyorum.
Ailem: “Hep senin mi başına geliyor, demek ki suçlusun”..

Çocukluğumda Tek hatırladığım güzel anım jangumdu (yumurcak tv’de yayımlanan anime). Onu da izlediğim için dayak yiyordum çünkü erdoğan benim mutluluğumdan hep daha önemliydi. :)

Asla lunaparka ve sinameya gitmedim, ailem beni görmüyordu.
Çocukluk travmamı atlatamıyorum ne yapmalıyım?
Cevapla