Çocukluğumdaki travmalarımdan nasıl kurtulurum?

Çocukken görünmezdım aile içinde. Bakım, temizlik öğretmediler. Saçlarım 1 ay boyunca dolaşıp taranmaz, duş almayı bilmezdim. Ya saçlarım yıllarca kesilmez süpürge olurdu ya da kazıtırlardı. Çocukluğum boyunca saçları örülüp okula giden kızlara özendim. Babam engelli ve hayatta yok hükmünde. Annem de evi geçim derdine düştüğü için görmedi beni sanırım. Simdi kızmıyorum hiçbir şeye. Hal böyle olunca aşırı dışlanıp dalga geçilip itilip kakılan bir kız olmuştum. Ortaokulda erkeklerden çok kötü muameler görüyordum. Böyle temiz bi kızın yanına gidince kızlar ağlayıp sınıftaki erkeklere şikayet ediyorlardı, erkekler de beni dövüyordu. Sırf bu yüzden fen lisesi kazanıp kız lisesine gitmeyi bile tercih etmiştim. Sonra hep kendimi geliştirmeye değiştirmeye çalıştım. Çocukluğumdan eser kalmadı. Temizliğine düzenine çok dikkat eden biriyim. Konuşmam oturuşum kalkışım hayat boyu o kadar dikkat etmeye çalıştım ki şimdi benimle ailem çok ilgilendi çok iyi yetiştirdi falan zannediyorlar. Yine de tabii ki tam anlamıyla kurtulamıyorum. Biri bana kötü davrandığı zaman kendimi o davranışa hak görüyorum. Zaten eskiden çöpten farksızdın diyorum kendime. Geçmiş nolursa olsun atlatılamaz mi anlamıyorum ben

Çocukluğumdaki travmalarımdan nasıl kurtulurum?
Cevapla